സോഷ്യൽ സയൻസ് (ഭാഗം I) അദ്ധ്യായ കുറിപ്പുകൾ
അദ്ധ്യായം 1: മധ്യകാല ഇന്ത്യ (Medieval India)
മുഗൾ ഭരണം
ബാബർ 1526-ൽ മുഗൾ ഭരണം സ്ഥാപിച്ചു.
മുഗൾ സാമ്രാജ്യത്തിൻ്റെ സ്ഥാപകനായ ബാബർ, തുർക്കി ഭരണാധികാരിയായ തിമൂറിൻ്റെ പിൻഗാമിയും (പിതൃവശം) മംഗോൾ രാജാവായ ചെങ്കിസ് ഖാൻ്റെ പിൻഗാമിയും (മാതൃവശം) ആയിരുന്നു.
മുഗളന്മാർ 1857 വരെ ഇന്ത്യ ഭരിച്ചു, ഡൽഹിയായിരുന്നു അവരുടെ തലസ്ഥാനം.
പ്രധാന മുഗൾ ഭരണാധികാരികൾ: ബാബർ (1526-1530), ഹുമയൂൺ, അക്ബർ, ജഹാംഗീർ, ഷാജഹാൻ, ഔറംഗസേബ് (1658-1707).
ഈ സാമ്രാജ്യം വിശാലമായിരുന്നു, അഫ്ഗാനിസ്ഥാൻ പോലുള്ള അയൽരാജ്യങ്ങളിലേക്കും വ്യാപിച്ചു.
1526-ൽ ഇബ്രാഹിം ലോധിയും ബാബറും തമ്മിൽ നടന്ന ഒന്നാം പാനിപ്പത്ത് യുദ്ധം മുഗൾ ഭരണത്തിന് ഇന്ത്യയിൽ അടിത്തറയിട്ടു.
ചക്രവർത്തി അക്ബറും മതസഹിഷ്ണുതയും
ഉയർന്നവനെന്നോ താഴ്ന്നവനെന്നോ പരിചയമുള്ളവനെന്നോ ഇല്ലാത്തവനെന്നോ വ്യത്യാസമില്ലാതെ തുല്യനീതി നടപ്പാക്കിയ മഹാനായ ചക്രവർത്തിയായി അക്ബർ അറിയപ്പെട്ടു. ഹിന്ദുക്കളെയും ക്രിസ്ത്യാനികളെയും മുസ്ലിങ്ങളെയും ഒരുപോലെ കണക്കാക്കി.
അദ്ദേഹം തൻ്റെ തലസ്ഥാനമായ ഫത്തേപൂർ സിക്രിയിൽ ഇബാദത്ത് ഖാന (ആരാധനാലയം) പണിതു (1575), അവിടെ വിവിധ മതപണ്ഡിതന്മാർ ചർച്ചകൾക്കായി ഒത്തുകൂടി.
അക്ബർ എല്ലാ മതങ്ങളിലെയും നല്ല വശങ്ങൾ സംയോജിപ്പിച്ച് ദിൻ-ഇ-ഇലാഹി എന്ന ദർശനാധിഷ്ഠിത മതം സ്ഥാപിച്ചു. സുൽഹ്-ഇ-കുൽ (എല്ലാവർക്കും സമാധാനം) എന്ന ആശയമായിരുന്നു ഇതിൻ്റെ കാതൽ.
അദ്ദേഹം 'ജസിയ' എന്ന മതനികുതി നിർത്തലാക്കി.
അക്ബറിൻ്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ ഉയർന്ന സ്ഥാനങ്ങൾ വഹിച്ചിരുന്ന പ്രമുഖ വ്യക്തികളിൽ രാജാ തോഡർമാൾ, രാജാ മാൻസിംഗ്, രാജാ ഭഗവന്ദാസ്, ബീർബൽ എന്നിവർ ഉൾപ്പെടുന്നു.
മുഗൾ ഭരണവും സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക നിലയും
ഭരണനിർവഹണ ഘടന (അക്ബറിൻ്റെ കാലത്ത്): മുഗൾ രാജ്യം → സുബ → സർക്കാർ → പർഗാന → ഗ്രാമം.
ചക്രവർത്തി രാജ്യത്തിൻ്റെ പരമാധികാരിയും, സൈന്യാധിപനും, നിയമനിർമ്മാതാവും, പരമോന്നത ന്യായാധിപനുമായിരുന്നു.
നീതിനിർവഹണം പ്രാദേശികമായി മതപണ്ഡിതന്മാർ (ഖാസി) നടത്തിയിരുന്നു, ചക്രവർത്തിക്ക് നേരിട്ട് അപ്പീൽ നൽകാൻ അവസരമുണ്ടായിരുന്നു.
മൻസബ്ദാരി സമ്പ്രദായം: അക്ബർ നടപ്പിലാക്കിയ സൈനിക സമ്പ്രദായം.
ഓരോ ഉദ്യോഗസ്ഥനും പരിപാലിക്കേണ്ട കുതിരപ്പടയുടെ എണ്ണത്തെയാണ് 'മൻസബ്' എന്ന തലക്കെട്ട് സൂചിപ്പിച്ചത്.
മൻസബ്ദാർമാർക്ക് ഭൂമി അനുവദിക്കുകയും അവിടെ നിന്ന് നികുതി പിരിച്ച് സ്വന്തം സൈന്യത്തെ നിലനിർത്തുകയും ചെയ്തു, സംസ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് പണം ലഭിച്ചിരുന്നില്ല.
സമ്പദ്വ്യവസ്ഥ: കാർഷിക നേട്ടങ്ങളാണ് സാമ്പത്തിക പുരോഗതിക്ക് അടിത്തറയായത്.
പ്രധാന വിളകളിൽ നെല്ല്, ഗോതമ്പ്, ബാർലി, കരിമ്പ്, പരുത്തി, എണ്ണക്കുരുക്കൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.
പേർഷ്യൻ വീൽ, കനാലുകൾ തുടങ്ങിയ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ ജലസേചനത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചു.
വസ്ത്രങ്ങൾ, മസ്ലിൻ, പഞ്ചസാര, അരി എന്നിവയായിരുന്നു പ്രധാന കയറ്റുമതി ഇനങ്ങൾ. ഗുജറാത്ത് വിദേശ സാധനങ്ങൾക്കുള്ള കവാടമായി വർത്തിച്ചു.
സാംസ്കാരിക ഏകീകരണം
മുഗൾ ഭരണകാലത്ത് ഇന്ത്യൻ, പേർഷ്യൻ സംസ്കാരങ്ങളുടെ സമന്വയമുണ്ടായി.
വാസ്തുവിദ്യ: താജ്മഹൽ, ആഗ്രാഫോർട്ട്, ചെങ്കോട്ട എന്നിവ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്.
ഭാഷ: പേർഷ്യൻ ഭാഷയുടെയും ഹിന്ദി ഭാഷയുടെയും സംയോജനത്തിൽ നിന്ന് ഉർദു ഉടലെടുത്തു. അമീർ ഖുസ്രു ആയിരുന്നു ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ പ്രധാന ഉർദു എഴുത്തുകാരിൽ ഒരാൾ.
സംഗീതം: ഈ സമന്വയത്തിൻ്റെ ഫലമായി ഹിന്ദുസ്ഥാനി സംഗീതം രൂപപ്പെട്ടു.
ഷാജഹാൻ്റെ മകനായ ദാരാ ഷൂക്കോ, ഹിന്ദു ഇതിഹാസമായ മഹാഭാരതത്തെ പേർഷ്യൻ ഭാഷയിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്തു (റസ്മ്-നാമ എന്ന പേരിലാണ് ഇത് അറിയപ്പെട്ടത്).
വിജയനഗര ഭരണം
മധ്യകാലഘട്ടത്തിൽ ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും പ്രമുഖമായ രാജവംശമായിരുന്നു വിജയനഗര സാമ്രാജ്യം.
ഹരിഹരൻ, ബുക്കൻ എന്നീ സഹോദരന്മാർ ചേർന്ന് 1336 CE-ൽ ഇത് സ്ഥാപിച്ചു.
തലസ്ഥാന നഗരിക്ക് വിജയനഗരം (വിജയത്തിൻ്റെ നഗരം) എന്ന് പേരിട്ടു, ഇത് ഹംപി എന്ന പേരിൽ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു.
കൃഷ്ണദേവരായർ (1509-1529) ആയിരുന്നു ഏറ്റവും പ്രശസ്തനായ ഭരണാധികാരി. അദ്ദേഹം മതസഹിഷ്ണുതയുടെ പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു; ക്രിസ്ത്യാനികൾ, ജൂതന്മാർ, മൂറുകൾ, വിജാതീയർ എന്നിവർക്ക് അവരുടെ വിശ്വാസമനുസരിച്ച് ജീവിക്കാൻ അദ്ദേഹം സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകി.
കൃഷ്ണദേവരായർ തെലുങ്ക്, കന്നഡ, തമിഴ് സാഹിത്യങ്ങളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും 'ആമുക്തമാല്യദ', 'ജാബവതികല്യാണം' എന്നീ കൃതികൾ രചിക്കുകയും ചെയ്തു.
'അഷ്ടദിഗ്ഗജങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ അംഗങ്ങളായിരുന്നു.
വിജയനഗര ഭരണവും സംസ്കാരവും
ഭരണനിർവഹണ ഘടന: രാജവാഴ്ച നിലനിന്നു. രാജ്യം മണ്ഡലം (പ്രവിശ്യകൾ) → നാടു (ജില്ലകൾ) → സ്ഥലം (ഉപജില്ലകൾ) → ഗ്രാമം (ഗ്രാമം) എന്നിങ്ങനെ വിഭജിക്കപ്പെട്ടു.
അമര-നായക സമ്പ്രദായം: സൈനിക കമാൻഡർമാർക്ക് (അമര-നായകർ) നികുതി പിരിക്കാൻ ഭൂമി (അമരം) അനുവദിക്കുകയും അവർ രാജാവിനുവേണ്ടി സൈനികരെ നിലനിർത്തുകയും ചെയ്തു.
സമ്പദ്വ്യവസ്ഥ: കൃഷിയായിരുന്നു പ്രധാന തൊഴിൽ. കമലാപുരം തടാകം, തുങ്കഭദ്രാ നദിക്ക് കുറുകെയുള്ള അണക്കെട്ട് എന്നിവ ജലസേചനത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചു.
ഇതൊരു പ്രധാന വ്യാപാര കേന്ദ്രമായിരുന്നു. പോർച്ചുഗീസുകാർക്കും അറബികൾക്കും കുത്തകയുണ്ടായിരുന്ന വിദേശ വ്യാപാരത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.
കുതിരക്കച്ചവടത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന പ്രാദേശിക വ്യാപാരികൾ 'കുതിരച്ചെട്ടിമാർ' എന്നറിയപ്പെട്ടു.
സാംസ്കാരിക സവിശേഷതകൾ: ദ്രാവിഡ ശൈലിയിലുള്ള ശിൽപകലക്ക് പ്രാമുഖ്യം ലഭിച്ചു. 'ഗോപുരങ്ങൾ' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന കൂറ്റൻ ക്ഷേത്ര കവാടങ്ങൾ വാസ്തുവിദ്യയുടെ പ്രത്യേകതയായിരുന്നു.
അദ്ധ്യായം 2: മധ്യകാല ഇന്ത്യ: സാംസ്കാരിക പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ (Medieval India: Cultural Movements)
ഭക്തി പ്രസ്ഥാനം
ദൈവത്തിന് ജീവിതം പൂർണ്ണമായി സമർപ്പിക്കലാണ് ഭക്തി.
മധ്യകാല ഇന്ത്യയിൽ നിലനിന്നിരുന്ന യാഥാസ്ഥിതിക കാഴ്ചപ്പാടിനെയും ജാതിവ്യവസ്ഥയെയും ചോദ്യം ചെയ്ത ഈ പ്രസ്ഥാനം പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട സാമൂഹിക വിഭാഗങ്ങളെ ആകർഷിച്ചു.
ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ഭക്തി (7-12 നൂറ്റാണ്ടുകൾ CE)
ആഴ്വാർമാർ (വിഷ്ണുഭക്തർ): ഭക്തിഗാനങ്ങൾ രചിച്ചു, അവ 'നാലായിര ദിവ്യപ്രബന്ധം' എന്ന പേരിൽ ശേഖരിച്ചു.
നായനാർമാർ (ശിവഭക്തർ): ഇവരുടെ രചനകൾ 'തിരുമുറൈകൾ' എന്നറിയപ്പെട്ടു.
പ്രധാന സവിശേഷതകൾ: ദൈവത്തോടുള്ള സ്നേഹവും സമർപ്പണവും, അഗാധമായ ഭക്തി, പ്രാദേശിക ഭാഷകളുടെ ഉപയോഗം, ജാതിഭേദമില്ലാതെ എല്ലാവരുടെയും തുല്യ പങ്കാളിത്തം.
ഇന്ത്യയിലുടനീളമുള്ള പ്രചാരകർ
ബസവണ്ണ (12-ാം നൂറ്റാണ്ട്, കന്നഡദേശം): സ്വാതന്ത്ര്യം, സമത്വം, സാമൂഹ്യനീതി എന്നിവയിൽ അധിഷ്ഠിതമായ വീരശൈവ പ്രസ്ഥാനം സ്ഥാപിച്ച തത്ത്വചിന്തകനും സാമൂഹ്യ പരിഷ്കർത്താവും.
ജാതി-ലിംഗഭേദമില്ലാതെ എല്ലാവർക്കും ചർച്ചകളിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അവസരം നൽകിയിരുന്ന അനുഭവ മണ്ഡപം സ്ഥാപിച്ചു.
ബ്രാഹ്മണ മേധാവിത്വത്തെയും വേദങ്ങളുടെ ആധികാരികതയെയും ചോദ്യം ചെയ്തു.
ബാല്യവിവാഹത്തെ എതിർക്കുകയും പ്രായപൂർത്തിയായ ശേഷമുള്ള വിവാഹത്തെയും വിധവാ പുനർവിവാഹത്തെയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
കബീർ (15-ാം നൂറ്റാണ്ട്, ഉത്തരേന്ത്യ): സാധാരണക്കാർക്ക് മനസ്സിലാകുന്ന ഭാഷയിൽ 'ദോഹകൾ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഗീതങ്ങളിലൂടെ തൻ്റെ ആശയങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിച്ചു.
ഹിന്ദു-മുസ്ലിം ഐക്യത്തിനും സാഹോദര്യത്തിനും വേണ്ടി നിലകൊണ്ടു.
ജാതിവ്യവസ്ഥ, അയിത്തം, വിഗ്രഹാരാധന, മതപരമായ ആചാരങ്ങൾ എന്നിവയെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു.
നിരാകാരനായ ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുകയും രക്ഷയ്ക്കുള്ള മാർഗ്ഗമായി ഭക്തിയെ ഊന്നിപ്പറയുകയും ചെയ്തു.
ഗുരു നാനാക്ക് (15-ാം നൂറ്റാണ്ട്, പഞ്ചാബ്): വിവിധ മതങ്ങളുടെ ആശയങ്ങളെ സമന്വയിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ഏകദൈവ സന്ദേശം പ്രചരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
അർത്ഥശൂന്യമായ ആചാരങ്ങളെയും ജാതിവിവേചനത്തെയും വിഗ്രഹാരാധനയെയും അദ്ദേഹം തള്ളിക്കളഞ്ഞു.
സമത്വവും സാഹോദര്യവും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിനായി 'ലങ്കാർ' (സമൂഹ അടുക്കള) ഊന്നിപ്പറഞ്ഞു.
അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ പഠിപ്പിക്കലുകൾ സിഖ് മതത്തിൻ്റെ രൂപീകരണത്തിലേക്ക് നയിച്ചു. ഏകദൈവവിശ്വാസം, വിവേചനത്തിനെതിരായ ചിന്തകൾ എന്നിവ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാണ് വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥമായ 'ആദി ഗ്രന്ഥം' (ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബ്).
സൂഫി പ്രസ്ഥാനം
മധ്യേഷ്യയിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ച് 12-ാം നൂറ്റാണ്ടോടെ ഇന്ത്യയിൽ എത്തിയ ഒരു ഇസ്ലാമിക ഭക്തി പ്രസ്ഥാനമാണ് സൂഫിസം.
ദൈവത്തോട് അടുക്കാനുള്ള മാർഗ്ഗമാണ് ഭക്തിഗാനാലാപനം എന്ന് സൂഫികൾ വിശ്വസിച്ചു. അവർ ഏകദൈവ വിശ്വാസം, സാഹോദര്യം, മനുഷ്യത്വം, ഭക്തി എന്നിവക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകി.
സൂഫി ഗുരുവിനെ പീർ (ഷെയ്ഖ്) എന്നും അനുയായികളെ മുരീദ് എന്നും വിളിച്ചു.
സൂഫികളുടെ താമസസ്ഥലങ്ങൾ ഖാൻഖാഹുകൾ ആയിരുന്നു, അവ സാമൂഹിക കേന്ദ്രങ്ങളായി പ്രവർത്തിച്ചു.
സമാ എന്ന പ്രത്യേക രീതിയിൽ ആലപിച്ചിരുന്ന ഭക്തിഗാനങ്ങൾ ഖവാലി എന്നറിയപ്പെട്ടു.
ഇന്ത്യയിൽ എത്തിയ പ്രധാന സൂഫി വിഭാഗങ്ങൾ (സിൽസിലകൾ) ചിഷ്തി, സുഹ്റവർദി എന്നിവയായിരുന്നു.
ഖ്വാജാ മൊയിനുദ്ദീൻ ചിഷ്തി (അജ്മീർ), ഷെയ്ഖ് നിസാമുദ്ദീൻ ഔലിയ (ഡൽഹി) എന്നിവർ പ്രമുഖ സൂഫി ഗുരുക്കന്മാരായിരുന്നു.
പ്രാദേശിക ഭാഷകളുടെ വളർച്ച
ഭക്തി-സൂഫി പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ പ്രചാരകർ പ്രാദേശിക ഭാഷകൾ ഉപയോഗിച്ചത് തമിഴ്, തെലുങ്ക്, കന്നഡ, മലയാളം തുടങ്ങിയ പ്രാദേശിക ഭാഷകളുടെ വളർച്ചയ്ക്ക് കാരണമായി.
പേർഷ്യൻ ഭാഷയുടെയും ഹിന്ദിയുടെയും സംയോജനമായി ഉർദു രൂപപ്പെട്ടു. അമീർ ഖുസ്രു ഒരു പ്രമുഖ ഉർദു എഴുത്തുകാരനായിരുന്നു.
ഈ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ ജനങ്ങളെ ഒരുമിപ്പിക്കുകയും സംഘർഷങ്ങൾ കുറയ്ക്കുകയും മതസഹിഷ്ണുത, സാമുദായിക സൗഹൃദം, സമത്വം, ബഹുസ്വരത എന്നീ മൂല്യങ്ങളെ പരിപോഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
അദ്ധ്യായം 3: ഭരണഘടന: പാതയും വഴികാട്ടിയും (Constitution: Path and Guiding Light)
ഭരണഘടനാ രൂപീകരണം
ദേശീയ പ്രസ്ഥാനത്തിൻ്റെ അടിസ്ഥാന മൂല്യങ്ങളായ സ്വാതന്ത്ര്യം, സമത്വം, സാഹോദര്യം, മതസൗഹാർദ്ദം എന്നിവ ഭരണഘടനയുടെ അടിത്തറയായിരിക്കണമെന്ന് സ്വാതന്ത്ര്യസമര നേതാക്കൾ ഉറപ്പുവരുത്തി.
1950 ജനുവരി 26 വരെ ഇന്ത്യയിൽ നിലനിന്നിരുന്നത് ഗവൺമെൻ്റ് ഓഫ് ഇന്ത്യ ആക്റ്റ്, 1935 ആയിരുന്നു.
1946-ലെ കാബിനറ്റ് മിഷൻ നിർദ്ദേശത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഭരണഘടനാ നിർമ്മാണ സഭ രൂപീകരിച്ചു.
ആദ്യ സമ്മേളനം: 1946 ഡിസംബർ 9.
രൂപീകരണ കാലയളവ്: 2 വർഷം, 11 മാസം, 17 ദിവസം.
അധ്യക്ഷൻ (തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടത്): ഡോ. രാജേന്ദ്ര പ്രസാദ്.
ഡ്രാഫ്റ്റിംഗ് കമ്മിറ്റി ചെയർമാൻ: ഡോ. ബി.ആർ. അംബേദ്കർ.
ഭരണഘടന അംഗീകരിക്കുകയും ഒപ്പിടുകയും ചെയ്തത്: 1949 നവംബർ 26. പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നത്: 1950 ജനുവരി 26.
ഭരണഘടനയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതകൾ
ഇന്ത്യ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ രേഖാമൂലമുള്ള ഭരണഘടനയാണ്.
ഇത് രാഷ്ട്രത്തിൻ്റെ അടിസ്ഥാന നിയമവും എല്ലാ നിയമങ്ങളുടെയും പരമോന്നത ഉറവിടവുമാണ്.
പ്രധാന തത്വങ്ങൾ:
ജനകീയ പരമാധികാരം: എല്ലാ ദേശീയ അധികാരങ്ങളും ജനങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്.
നിയമവാഴ്ച: എല്ലാ പൗരന്മാരും നിയമത്തിന് വിധേയരാണ്; ആരും നിയമത്തിന് അതീതരല്ല.
സാർവത്രിക പ്രായപൂർത്തി വോട്ടവകാശം: ഒരു നിശ്ചിത പ്രായപരിധി പൂർത്തിയാക്കിയ എല്ലാവർക്കും വോട്ടവകാശം.
ഫെഡറലിസം: കേന്ദ്രവും സംസ്ഥാനങ്ങളും തമ്മിൽ അധികാരം വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഒറ്റ പൗരത്വം: രാജ്യത്തിന് ഒരൊറ്റ പൗരത്വം മാത്രമേയുള്ളൂ.
സ്വതന്ത്രവും നിഷ്പക്ഷവുമായ നീതിന്യായം: നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥ നിയമനിർമ്മാണ വിഭാഗത്തിൽ നിന്നും കാര്യനിർവഹണ വിഭാഗത്തിൽ നിന്നും സ്വതന്ത്രമാണ്.
ഇത് മൗലികാവകാശങ്ങൾ ഉറപ്പ് നൽകുകയും മൗലിക കടമകൾ നിർവചിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഭരണഘടനാ ഭേദഗതികൾ
മാറുന്ന സാമൂഹിക ആവശ്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ഭരണഘടനയിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുന്നു (ഇതാണ് ഭരണഘടനാ ഭേദഗതി, ആർട്ടിക്കിൾ 368 പ്രകാരം).
ഭരണഘടനയുടെ അടിസ്ഥാനഘടന ഭേദഗതി ചെയ്യാൻ പാടില്ലെന്ന് സുപ്രീം കോടതി വിധിച്ചു (കേശവാനന്ദ ഭാരതി കേസ്, 1973).
പ്രധാന ഭേദഗതികൾ:
42-ാം ഭേദഗതി (1976): ആമുഖത്തിൽ സോഷ്യലിസം, മതേതരത്വം, സമഗ്രത (Integrity) എന്നീ വാക്കുകൾ കൂട്ടിച്ചേർത്തു. ഇത് മിനി ഭരണഘടന എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
44-ാം ഭേദഗതി (1978): സ്വത്തവകാശം മൗലികാവകാശമല്ലാതായി.
73, 74-ാം ഭേദഗതികൾ (1992): പഞ്ചായത്തിരാജ്, നഗരപാലികാ നിയമങ്ങൾ.
86-ാം ഭേദഗതി (2002): വിദ്യാഭ്യാസം മൗലികാവകാശമാക്കി (ആർട്ടിക്കിൾ 21(A)). ഇത് 6-14 വയസ്സുള്ള കുട്ടികൾക്ക് സൗജന്യവും നിർബന്ധിതവുമായ വിദ്യാഭ്യാസം ഉറപ്പാക്കുന്ന റൈറ്റ് ടു എജ്യുക്കേഷൻ ആക്ട് 2009-ലേക്ക് നയിച്ചു.
കുട്ടികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിയമങ്ങൾ
കുട്ടികളുടെ അവകാശങ്ങൾ ഉറപ്പാക്കുന്നതിനും ലൈംഗിക അതിക്രമങ്ങളിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കുന്നതിനുമായി പോക്സോ നിയമം 2012 (Protection of Children from Sexual Offences Act) നടപ്പിലാക്കി.
18 വയസ്സിന് താഴെയുള്ള ആരെയും കുട്ടിയായി കണക്കാക്കുന്നു.
ലൈംഗികാതിക്രമ കേസുകൾ സ്പെഷ്യൽ ജുവനൈൽ പോലീസ് യൂണിറ്റിലോ പ്രാദേശിക പോലീസിലോ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യണം (സെക്ഷൻ 19).
അദ്ധ്യായം 4: അനീതിയിൽ നിന്ന് നീതിയിലേക്ക് (From Injustice to Justice)
പാർശ്വവൽക്കരണവും അനീതിയും
ഒഴിവാക്കൽ, അവസരങ്ങൾ നിഷേധിക്കൽ, സാമൂഹിക വിവേചനം എന്നിവയെല്ലാം അനീതിയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
പാർശ്വവൽക്കരണം എന്നത് ജാതി, മതം, ഗോത്രം, ലിംഗഭേദം എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ചില വിഭാഗങ്ങളെ മുഖ്യധാരയിൽ നിന്ന് മനഃപൂർവം ഒഴിവാക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണ്.
കാരണങ്ങൾ: പ്രകൃതിദുരന്തങ്ങൾ, മനുഷ്യനിർമ്മിത ദുരന്തങ്ങൾ, വിദ്യാഭ്യാസം/തൊഴിൽ നിഷേധിക്കൽ.
പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട വിഭാഗങ്ങൾ: സ്ത്രീകൾ, ട്രാൻസ്ജെൻഡർമാർ, ദളിതർ, ആദിവാസികൾ, ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾ, അഭയാർത്ഥികൾ, ഭിന്നശേഷിക്കാർ.
ജാതിപരമായ പാർശ്വവൽക്കരണത്തിനെതിരായ പോരാട്ടങ്ങൾ
മഹാത്മാ അയ്യങ്കാളി വിദ്യാഭ്യാസത്തെ സാമൂഹിക പരിവർത്തനത്തിനുള്ള ഉപകരണമായി തിരിച്ചറിയുകയും ദളിതർക്ക് തുല്യ അവസരങ്ങൾക്കായി പോരാടുകയും ചെയ്തു (ഉദാഹരണത്തിന്, ഊരൂട്ടമ്പലം സമരം).
ശ്രീനാരായണ ഗുരു, കുര്യാക്കോസ് ഏലിയാസ് ചാവറ, അയ്യ വൈകുണ്ഠ സ്വാമികൾ തുടങ്ങിയ നവോത്ഥാന നായകരും ആധുനിക വിദ്യാഭ്യാസത്തിലൂടെ പാർശ്വവൽക്കരണത്തെ എതിർത്തു.
ജ്യോതി റാവു ഫൂലെ പ്രചാരത്തിലാക്കിയ, ജാതി ചൂഷണത്തിന് വിധേയരായ സമൂഹത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന പദമാണ് ദളിത്.
ജ്യോതി റാവു ഫൂലെ (1827-1890), സാവിത്രിബായി ഫൂലെ (1831-1897) എന്നിവർ പൂനെയിൽ ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ പെൺകുട്ടികളുടെ സ്കൂളും ദളിതർക്കുള്ള വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളും സ്ഥാപിച്ചു.
പെരിയാർ ഇ. വി. രാമസ്വാമി നായ്ക്കർ (1879-1973) സ്വാഭിമാന പ്രസ്ഥാനം സ്ഥാപിക്കുകയും ജാതി അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള വിവേചനത്തിനും ബ്രാഹ്മണ മേധാവിത്വത്തിനും എതിരെ നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്തു.
ഡോ. ബി. ആർ. അംബേദ്കർ ഭരണഘടനയുടെ ശില്പിയാണ്. ദളിതരുടെ സാമൂഹിക-രാഷ്ട്രീയ ഉന്നമനത്തിനും നിയമപരമായ സംരക്ഷണത്തിനും വേണ്ടി അദ്ദേഹം അക്ഷീണം പ്രവർത്തിച്ചു.
ആദിവാസി, ലിംഗപരമായ പാർശ്വവൽക്കരണം
ആദിവാസികൾ തനതായ അറിവുകളും കലകളും സംസ്കാരങ്ങളുമുള്ള പ്രത്യേക ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പ്രദേശങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്നവരാണ്. സ്വാഭാവിക ആവാസവ്യവസ്ഥയിലുള്ള നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ടതോടെ ഇവർ പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടു.
വെരിയർ എൽവിൻ, ഡോ. എ. അയ്യപ്പൻ തുടങ്ങിയ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞർ ആദിവാസി ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചും സംസ്കാരത്തെക്കുറിച്ചും പഠിക്കുകയും അവരുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇരുള ഗോത്രത്തിൽ നിന്നുള്ള നഞ്ചിയമ്മ 2020-ലെ മികച്ച വനിതാ ഗായികയ്ക്കുള്ള ദേശീയ ചലച്ചിത്ര പുരസ്കാരം നേടി.
സ്ത്രീകൾ ചരിത്രപരമായി കല, വിദ്യാഭ്യാസം, തൊഴിൽ തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ ലിംഗപരമായ വിവേചനം നേരിട്ടു (ഉദാഹരണത്തിന്, നാടകരംഗത്ത് നിലമ്പൂർ ആയിഷ നേരിട്ട വെല്ലുവിളികൾ).
പണ്ഡിത രമാഭായി സ്ത്രീകളുടെ അവകാശങ്ങൾക്കും വിധവകളുടെ ക്ഷേമത്തിനുമായി പ്രവർത്തിച്ച സാമൂഹ്യ പരിഷ്കർത്താവാണ്.
ജനനസമയത്ത് നൽകിയ ലിംഗഭേദവുമായി പൊരുത്തപ്പെടാത്തതിനാൽ ട്രാൻസ്ജെൻഡർ വ്യക്തികളും ലിംഗപരമായ പാർശ്വവൽക്കരണം അനുഭവിക്കുന്നു.
ഭിന്നശേഷിക്കാരും ഭരണഘടനാ സംരക്ഷണവും
ഭിന്നശേഷിയുള്ളവർക്ക് വിവേചനം ഇല്ലാത്തതും തുല്യവുമായ സാമൂഹിക ജീവിതം ഉറപ്പാക്കുന്നത് റൈറ്റ്സ് ഓഫ് പേഴ്സൺസ് വിത്ത് ഡിസെബിലിറ്റീസ് ആക്റ്റ്, 2016 ആണ്.
ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടന എല്ലാ പൗരന്മാർക്കും സമത്വം ഉറപ്പ് നൽകുന്നു (ആർട്ടിക്കിൾ 14). മതം, വംശം, ജാതി, ലിംഗം, ജന്മസ്ഥലം എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള വിവേചനം നിരോധിക്കുന്നു (ആർട്ടിക്കിൾ 15).
പാർശ്വവൽക്കരണത്തിനെതിരായ ചെറുത്തുനിൽപ്പും നീതിയുടെ നേട്ടവും സമൂഹത്തിലെ എല്ലാ വിഭാഗങ്ങളുടെയും പൂർണ്ണ പങ്കാളിത്തത്തിലൂടെ മാത്രമേ കൈവരിക്കാൻ കഴിയൂ.
അദ്ധ്യായം 5: നമ്മുടെ ഭൂമി (Our Earth)
ഭൂമിയുടെ ആന്തരിക ഘടന
ഭൂമിയുടെ ഉൾഭാഗത്തെ താപനില കേന്ദ്രത്തിൽ ഏകദേശം 5500 ഡിഗ്രി സെൽഷ്യസ് വരെ എത്തുന്നു.
ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തിൽ നിന്ന് കേന്ദ്രത്തിലേക്കുള്ള ദൂരം ഏകദേശം 6371 കിലോമീറ്ററാണ്.
അഗ്നിപർവ്വത സ്ഫോടനങ്ങൾ, ഖനികൾ, ഭൂകമ്പ തരംഗങ്ങളുടെ ചലനം എന്നിവയുടെ ശാസ്ത്രീയ പഠനങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഭൂമിയുടെ ഉൾഭാഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നത്.
ഭൂമിയുടെ പാളികൾ:
ഭൂവൽക്കം (Crust): ഏറ്റവും പുറമെയുള്ള, കട്ടിയുള്ള പാറകളാൽ നിർമ്മിതമായ നേർത്ത പാളി. ഭൂഖണ്ഡ ഭൂവൽക്കത്തിന് (70 കി.മീ വരെ) സമുദ്ര ഭൂവൽക്കത്തേക്കാൾ (ശരാശരി 5 കി.മീ) കട്ടിയുണ്ട്.
മാൻ്റിൽ (Mantle): ഭൂവൽക്കത്തിന് താഴെയുള്ള പാളി, ഏകദേശം 2900 കി.മീ വരെ വ്യാപിക്കുന്നു.
ലിത്തോസ്ഫിയർ (Lithosphere): ഭൂവൽക്കവും മാൻ്റിലിൻ്റെ മുകൾ ഭാഗവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഭാഗം (ഖരാവസ്ഥ).
അസ്തെനോസ്ഫിയർ (Asthenosphere): ലിത്തോസ്ഫിയറിന് താഴെയുള്ള ദ്രാവകാവസ്ഥയിലുള്ള ഭാഗം (മാഗ്മ).
കാമ്പ് (Core): പ്രധാനമായും നിക്കൽ (Ni), ഇരുമ്പ് (Fe) എന്നിവയാൽ നിർമ്മിതം, അതിനാൽ NIFE എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. പുറം കാമ്പ് ദ്രാവകാവസ്ഥയിലും, ഉൾക്കാമ്പ് ഖരാവസ്ഥയിലുമാണ് (5500°C താപനിലയിൽ).
ഭൂമിയുടെ അന്തരീക്ഷം
കോടിക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി തണുത്തതിൻ്റെ ഫലമായി ഭൂമിയെ മൂടുന്ന വാതക പാളിയാണ് അന്തരീക്ഷം.
നൈട്രജൻ (ഏറ്റവും കൂടുതൽ), ഓക്സിജൻ, കാർബൺ ഡൈ ഓക്സൈഡ് എന്നിവയാണ് പ്രധാന വാതകങ്ങൾ.
ജലബാഷ്പം: മേഘങ്ങൾ രൂപപ്പെടാൻ, നേർത്ത പൊടിപടലങ്ങൾക്ക് (ഇവ ഹൈഗ്രോസ്കോപ്പിക് ന്യൂക്ലിയസ് എന്നറിയപ്പെടുന്നു) ചുറ്റും ഘനീഭവിക്കുന്നു.
അന്തരീക്ഷം ശ്വസിക്കാനുള്ള വായു നൽകുന്നു, അന്തരീക്ഷ പ്രതിഭാസങ്ങൾക്ക് കാരണമാകുന്നു, ദോഷകരമായ സൂര്യരശ്മികളിൽ നിന്ന് ഭൂമിയെ സംരക്ഷിക്കുന്നു.
അന്തരീക്ഷ പാളികൾ
താപനിലയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അന്തരീക്ഷത്തെ അഞ്ച് പാളികളായി തരം തിരിച്ചിരിക്കുന്നു:
ട്രോപോസ്ഫിയർ: ഏറ്റവും താഴത്തെ പാളി (ശരാശരി ഉയരം 13 കി.മീ).
ഭൂരിഭാഗം പൊടിപടലങ്ങളും ജലബാഷ്പവും ഈ പാളിയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
എല്ലാ അന്തരീക്ഷ പ്രതിഭാസങ്ങളും (മഴ, മേഘങ്ങൾ, കാറ്റ്) ഇവിടെ സംഭവിക്കുന്നു.
ഓരോ 165 മീറ്റർ ഉയരം കൂടുമ്പോഴും 1°C എന്ന നിരക്കിൽ താപനില കുറയുന്നു (നോർമൽ ലാപ്സ് റേറ്റ്).
സ്ട്രാറ്റോസ്ഫിയർ: 50 കി.മീറ്റർ വരെ വ്യാപിക്കുന്നു.
ഓസോൺ പാളി (ഏകദേശം 25 കി.മീ ഉയരത്തിൽ) ഈ പാളിയിലുണ്ട്, ഇത് ദോഷകരമായ അൾട്രാവയലറ്റ് രശ്മികളെ തടഞ്ഞ് ജീവനെ സംരക്ഷിക്കുന്നു.
മീസോസ്ഫിയർ: 50 കി.മീ മുതൽ 80 കി.മീ വരെ വ്യാപിക്കുന്നു.
താപനില -100 ഡിഗ്രി സെൽഷ്യസായി കുറയുന്നു (അന്തരീക്ഷത്തിലെ ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ താപനില).
അന്തരീക്ഷത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്ന മിക്ക ഉൽക്കകളും ഈ പാളിയിൽ വെച്ച് കത്തിയെരിയുന്നു.
തെർമോസ്ഫിയർ: 80 കി.മീ മുതൽ 400 കി.മീ വരെ വ്യാപിക്കുന്നു.
ഉയരം കൂടുന്തോറും താപനില വർദ്ധിക്കുന്നു.
താഴത്തെ ഭാഗമാണ് അയണോസ്ഫിയർ (80-400 കി.മീ), ഇവിടെ സൗരവികിരണം അയോണുകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു, ഇത് ദീർഘദൂര റേഡിയോ തരംഗ പ്രക്ഷേപണം സാധ്യമാക്കുന്നു.
എക്സോസ്ഫിയർ: ഏറ്റവും മുകളിലത്തെ പാളി, 400 കി.മീറ്റർക്ക് മുകളിൽ, ഇവിടെ വായു തന്മാത്രകൾ ക്രമേണ ശൂന്യതയിലേക്ക് ലയിക്കുന്നു.
അദ്ധ്യായം 6: ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡം (Indian Subcontinent)
ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ സവിശേഷതകൾ
വ്യത്യസ്ത ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ വിഭജനങ്ങളും കാലാവസ്ഥയും ഉള്ള വലിയ ഭൂഖണ്ഡ പ്രദേശമാണ് ഉപഭൂഖണ്ഡം.
ഏഷ്യയുടെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് പാമിർ പീഠഭൂമി ("ലോകത്തിൻ്റെ മേൽക്കൂര") ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി വേർതിരിക്കുന്നു.
അതിർത്തികൾ: ഹിമാലയം (വടക്ക്), അരകൻ പർവതനിരകൾ (കിഴക്ക്), ഹിന്ദുക്കുഷ് പർവതനിരകൾ (പടിഞ്ഞാറ്), ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രം (തെക്ക്).
രാജ്യങ്ങൾ: ഇന്ത്യ, ബംഗ്ലാദേശ്, പാകിസ്ഥാൻ, നേപ്പാൾ, ഭൂട്ടാൻ, മാലിദ്വീപ്, ശ്രീലങ്ക.
ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ വിഭജനങ്ങൾ:
വടക്കൻ പർവതനിരകൾ: ഹിമാലയം, ഹിന്ദുക്കുഷ് (ഉയർന്ന കൊടുമുടികൾ).
ഉത്തര ഇന്ത്യൻ സമതലം (മഹത്തായ സമതലങ്ങൾ): സിന്ധു, ഗംഗ, ബ്രഹ്മപുത്ര നദികളുടെ എക്കൽ നിക്ഷേപം കാരണം രൂപീകൃതമായി; ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ മണ്ണ്, ഉയർന്ന ജനസാന്ദ്രത.
ഉപദ്വീപ് പീഠഭൂമി: മഹത്തായ സമതലങ്ങൾക്ക് തെക്ക് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഏകദേശം ത്രികോണാകൃതിയിലുള്ള പീഠഭൂമി.
താർ മരുഭൂമി: വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഇന്ത്യയിലും പാകിസ്ഥാനിലുമായി വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന വരണ്ട പ്രദേശം.
കാലാവസ്ഥയും മൺസൂണും
ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിലെ കാലാവസ്ഥ പൊതുവെ 'മൺസൂൺ കാലാവസ്ഥ' (അറബി വാക്ക് 'മൗസിം' അർത്ഥം സീസണുകൾ) എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് വീശുന്ന തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ കാറ്റുകൾ (മെയ്/ജൂൺ) വ്യാപകമായ മഴ നൽകുന്നു.
കാലാവസ്ഥയെ സ്വാധീനിക്കുന്ന ഘടകങ്ങൾ: അക്ഷാംശം, ഉയരം, ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ സവിശേഷതകൾ, സമുദ്രവുമായുള്ള സാമീപ്യം, കാറ്റ്.
ഉത്തരായനരേഖ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തെ മിതശീതോഷ്ണ (വടക്ക്), ഉഷ്ണമേഖലാ (തെക്ക്) മേഖലകളായി വിഭജിക്കുന്നു.
മഴ നിഴൽ പ്രദേശങ്ങൾ: പർവതങ്ങളുടെ മറുവശത്തുള്ള പ്രദേശങ്ങൾ (ഉദാഹരണത്തിന്, തമിഴ്നാട്, പശ്ചിമഘട്ടത്തിൻ്റെ കിഴക്ക്) ഈ പ്രദേശങ്ങളിൽ കുറഞ്ഞ മഴ ലഭിക്കുന്നു, കാരണം പർവതങ്ങൾ ഈർപ്പം നിറഞ്ഞ കാറ്റുകളെ തടയുന്നു.
കൃഷി സീസണുകളും വിളകളും
ഇന്ത്യയിൽ മൂന്ന് കൃഷി സീസണുകളുണ്ട്:
ഖാരിഫ്: തെക്ക്-പടിഞ്ഞാറൻ മൺസൂൺ കാലത്ത്; ഉയർന്ന താപനിലയും ധാരാളം വെള്ളവും ആവശ്യമുള്ള വിളകൾ (ഉദാഹരണത്തിന്, നെല്ല്, പരുത്തി, ചണം).
റാബി: ശൈത്യകാലം തുടങ്ങുമ്പോൾ (ഒക്ടോബർ–നവംബർ); മിതമായ താപനിലയും വെള്ളവും ആവശ്യമുള്ള വിളകൾ (ഉദാഹരണത്തിന്, ഗോതമ്പ്, പയർവർഗ്ഗങ്ങൾ, കടുക്).
സെയ്ദ്: റാബിക്ക് ശേഷമുള്ള ഹ്രസ്വമായ വേനൽക്കാല സീസൺ (ഉദാഹരണത്തിന്, തണ്ണിമത്തൻ, വെള്ളരി).
വിളകളുടെ വർഗ്ഗീകരണം:
ഭക്ഷ്യ വിളകൾ: ധാന്യങ്ങൾ (അരി, ഗോതമ്പ്), പയർവർഗ്ഗങ്ങൾ (കടല, തുവരപ്പരിപ്പ്).
നാണ്യ വിളകൾ: വ്യവസായങ്ങൾക്കായി വാണിജ്യപരമായി വളർത്തുന്നത് (ഉദാഹരണത്തിന്, കരിമ്പ്, പരുത്തി, ചണം).
അദ്ധ്യായം 7: ഭക്ഷ്യോത്പാദനത്തിൽ നിന്ന് ഭക്ഷ്യസുരക്ഷയിലേക്ക് (From food production to food security)
കൃഷി രീതികൾ
ജീവിതോപാധി കൃഷി (Subsistence Farming): കർഷകർ സ്വന്തം ഉപജീവനത്തിന് ആവശ്യമായ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ മാത്രം ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു; പരമ്പരാഗത ഉപകരണങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
മിശ്രിത കൃഷി (Mixed Farming): ഒന്നിലധികം വിളകൾ കൃഷി ചെയ്യുന്നതിനൊപ്പം കന്നുകാലി വളർത്തൽ കൂടി നടത്തുന്നു; കുറഞ്ഞ ഉത്പാദനച്ചെലവ്, പ്രാദേശികമായി വളം/തീറ്റ ലഭ്യമാക്കൽ എന്നിവ ഇതിൻ്റെ ഗുണങ്ങളാണ്.
തോട്ടവിള കൃഷി (Plantation Crops): യൂറോപ്യൻമാർ വ്യാവസായിക അസംസ്കൃത വസ്തുക്കൾക്കായി പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച വലിയ തോതിലുള്ള കൃഷി (ഉദാഹരണത്തിന്, തേയില, കാപ്പി, റബ്ബർ). ദീർഘകാല വരുമാനവും കുറഞ്ഞ ഉത്പാദനച്ചെലവുമാണ് ഇതിൻ്റെ പ്രത്യേകതകൾ.
വാണിജ്യ വിള കൃഷി (Commercial Crops): വാണിജ്യ/വ്യാവസായിക ആവശ്യങ്ങൾക്കായി വലിയ തോതിലുള്ള ഉത്പാദനം; ഉയർന്ന മൂലധന നിക്ഷേപം, ആധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യ എന്നിവ ആവശ്യമാണ് (ഉദാഹരണത്തിന്, റബ്ബർ, കരിമ്പ്).
ധാതുക്കളും വ്യവസായങ്ങളും
ധാതുക്കൾ: ഭൂവൽക്കത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന ലോഹ, അലോഹ സംയുക്തങ്ങൾ. ഇന്ധന ധാതുക്കളിൽ കൽക്കരി, പെട്രോളിയം എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.
ധാതു അധിഷ്ഠിത വ്യവസായങ്ങൾ: ധാതുക്കളെ അസംസ്കൃത വസ്തുക്കളായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഇരുമ്പുരുക്ക് വ്യവസായം ഏറ്റവും വലുതും, പ്രഥമ വ്യവസായം എന്നും വ്യാവസായിക മേഖലയുടെ നട്ടെല്ല് എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
കാർഷിക പരിഷ്കാരങ്ങളും ദാരിദ്ര്യവും
ഭൂപരിഷ്കരണങ്ങൾ: സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരം നടപ്പിലാക്കി; മിച്ചഭൂമി (നിശ്ചിത പരിധിയിൽ കൂടുതലുള്ള ഭൂമി) ഭൂരഹിതരായ കർഷകർക്ക് വിതരണം ചെയ്തു, ഇത് കാർഷികോത്പാദനം വർദ്ധിപ്പിച്ചു. കേരളം മാതൃകാ സംസ്ഥാനമായിരുന്നു.
ഹരിത വിപ്ലവം: ഉയർന്ന വിളവ് നൽകുന്ന വിത്തുകൾ, വളങ്ങൾ, കീടനാശിനികൾ, ശാസ്ത്രീയ ജലസേചനം എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് ഭക്ഷ്യധാന്യ ഉത്പാദനം വർദ്ധിപ്പിച്ച പരിപാടി.
ഗോതമ്പ് ഉത്പാദനത്തിൽ ഫലം ആദ്യം കണ്ടതിനാൽ 'ഗോതമ്പ് വിപ്ലവം' എന്നും അറിയപ്പെട്ടു.
ഡോ. എം. എസ്. സ്വാമിനാഥൻ (ഇന്ത്യൻ ഹരിത വിപ്ലവത്തിൻ്റെ പിതാവ്), നോർമൻ ഇ. ബോർലോഗ് എന്നിവർ ഇതിന് നേതൃത്വം നൽകി.
നേട്ടങ്ങൾ: സ്വയംപര്യാപ്തത വർദ്ധിപ്പിച്ചു, കരിഞ്ചന്ത കുറച്ചു. പരിമിതികൾ: അമിതമായ ഉപയോഗം കാരണം ഭൂഗർഭജലം കുറഞ്ഞു, മണ്ണിൻ്റെ ഫലഭൂയിഷ്ഠത നഷ്ടപ്പെട്ടു.
ദാരിദ്ര്യം: അടിസ്ഥാന മാനുഷിക ആവശ്യങ്ങളായ ഭക്ഷണം, വസ്ത്രം, പാർപ്പിടം, വിദ്യാഭ്യാസം, ആരോഗ്യം എന്നിവ അപ്രാപ്യമാകുന്ന അവസ്ഥ.
ബഹുമാന ദാരിദ്ര്യ സൂചിക (MPI): OPHI, UNDP എന്നിവ ചേർന്ന് വികസിപ്പിച്ചത്. ആരോഗ്യം, വിദ്യാഭ്യാസം, ജീവിത നിലവാരം എന്നീ മൂന്ന് മാനങ്ങളിലായി പന്ത്രണ്ട് സൂചകങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ഇത് അളക്കുന്നത് (വരുമാനം മാത്രമല്ല).
കുടുംബശ്രീ: 1998 മെയ് 17-ന് ദാരിദ്ര്യ ലഘൂകരണത്തിനും സ്ത്രീകളുടെ സാമ്പത്തിക ഉന്നമനത്തിനുമായി ആരംഭിച്ച പദ്ധതി, ഇത് മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് ഒരു മാതൃകയായി.
ഭക്ഷ്യസുരക്ഷ: എല്ലാ ആളുകൾക്കും എല്ലായ്പ്പോഴും സുരക്ഷിതവും പോഷകസമൃദ്ധവുമായ ഭക്ഷണം മതിയായ അളവിൽ ലഭ്യമാണെന്ന് ഉറപ്പാക്കുക.
സോഷ്യൽ സയൻസ് (ഭാഗം II) അദ്ധ്യായ കുറിപ്പുകൾ
അദ്ധ്യായം 8: അധികാരം ജനങ്ങളിലേക്ക് (Power to the People)
ഗ്രാമസഭകളും പ്രാദേശിക ഭരണവും
പ്രാദേശിക വികസനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകളിലും തീരുമാനമെടുക്കലുകളിലും പൊതുജന പങ്കാളിത്തത്തിനുള്ള വേദിയാണ് ഗ്രാമസഭ (നഗരങ്ങളിലെ വാർഡ് സഭ).
ഓരോ വാർഡിലെയും വോട്ടർ പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെട്ട എല്ലാ വ്യക്തികളും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
കുറഞ്ഞത് മൂന്ന് മാസത്തിലൊരിക്കലെങ്കിലും ഇത് ചേരണം.
പഞ്ചായത്ത് പ്രസിഡൻ്റ് അധ്യക്ഷത വഹിക്കുകയും വാർഡ് അംഗം കൺവീനറായിരിക്കുകയും ചെയ്യും.
പൂക്കോട്ടുമല ഗ്രാമം ജനകീയ പങ്കാളിത്തത്തിലൂടെ സുസ്ഥിര വികസനം നേടിയ മാതൃകയായി കണക്കാക്കുന്നു.
അധികാര വികേന്ദ്രീകരണം
ഗാന്ധിജിയുടെ സ്വപ്നം (ഗ്രാമ സ്വരാജ്): ഗ്രാമങ്ങൾ സ്വന്തം ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നതിൽ സ്വയംപര്യാപ്തവും പൂർണ്ണമായ റിപ്പബ്ലിക്കുകളായിരിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം വിഭാവനം ചെയ്തു. ഈ ആശയം യാഥാർത്ഥ്യമാക്കാൻ വികേന്ദ്രീകരണം പ്രധാനമാണെന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു.
അധികാര വികേന്ദ്രീകരണം: രാഷ്ട്രീയ അല്ലെങ്കിൽ ഭരണപരമായ സംവിധാനങ്ങളിൽ തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുന്നതിനും നടപ്പിലാക്കുന്നതിനുമായി അധികാരം നിയമപരമായി ജനങ്ങൾക്ക് കൈമാറ്റം ചെയ്യുന്നതിനെയാണ് അധികാര വികേന്ദ്രീകരണം എന്ന് പറയുന്നത്.
സവിശേഷതകൾ: പ്രാദേശിക വികസനത്തിന് പ്രാധാന്യം, സാധാരണ ജനങ്ങളുടെ പങ്കാളിത്തം വർദ്ധിപ്പിക്കൽ, പ്രാദേശിക സാമ്പത്തിക വികസനം, സ്ത്രീകൾക്കും പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടവർക്കും നേതൃത്വപരമായ അനുഭവം നൽകൽ.
അധികാര കേന്ദ്രീകരണം: ഭരണപരമായ കാര്യങ്ങളിൽ തീരുമാനങ്ങളെടുക്കാനും നടപ്പിലാക്കാനുമുള്ള അധികാരം ചില വ്യക്തികളിൽ മാത്രം കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു.
ഇന്ത്യയിലെ വികേന്ദ്രീകരണത്തിൻ്റെ പരിണാമം
ലോർഡ് റിപ്പൺ്റെ പരിഷ്കാരങ്ങളിലൂടെ (1882) പുരാതന പഞ്ചായത്ത് സമ്പ്രദായം പുനരുജ്ജീവിപ്പിച്ചു.
ബൽവന്ത്രായ് മേത്ത കമ്മിറ്റി (1957): ത്രിതല പഞ്ചായത്ത് സമ്പ്രദായം (ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്, പഞ്ചായത്ത് സമിതി, ജില്ലാ പരിഷത്ത്) ശുപാർശ ചെയ്തു.
പഞ്ചായത്തിരാജ് സംവിധാനം ആദ്യമായി ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത് രാജസ്ഥാനിലെ നാഗൗർ ജില്ലയിലാണ് (1959 ഒക്ടോബർ 2).
73-ാം ഭരണഘടനാ ഭേദഗതി (1992): പഞ്ചായത്തിരാജ് നിയമം കൊണ്ടുവന്നു.
ത്രിതല സമ്പ്രദായം (ഗ്രാമം, ബ്ലോക്ക്, ജില്ലാ പഞ്ചായത്ത്) നിർബന്ധമാക്കി.
പട്ടികജാതി/വർഗ്ഗക്കാർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും സംവരണവും അഞ്ച് വർഷത്തെ കാലാവധിയും ഉറപ്പാക്കി.
74-ാം ഭരണഘടനാ ഭേദഗതി (1992): നഗരപാലികാ നിയമം (നഗര പ്രാദേശിക സ്വയംഭരണം) കൊണ്ടുവന്നു.
കേരളത്തിലെ ജനകീയാസൂത്രണവും വരുമാനവും
ജനകീയാസൂത്രണം (People’s Planning): 1996-ൽ കേരളത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ച വികേന്ദ്രീകരണ പ്രക്രിയയാണിത്. ഇത് പ്രാദേശിക സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ അധികാരവും ഫണ്ടുകളും ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളും നൽകി.
2005-ലെ പഞ്ചായത്തിരാജ് നിയമ ഭേദഗതി പ്രകാരം പ്രാദേശിക സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങളിലെ സ്ത്രീ സംവരണം 50% ആയി ഉയർത്തി.
പ്രാദേശിക സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ വരുമാന സ്രോതസ്സുകൾ: സംസ്ഥാന/കേന്ദ്ര സർക്കാരുകളിൽ നിന്നുള്ള ഗ്രാന്റുകൾ, വിവിധ നികുതികൾ (കെട്ടിട നികുതി, തൊഴിൽ നികുതി, വിനോദ നികുതി), പെർമിറ്റുകളിൽ നിന്നും രജിസ്ട്രേഷനിൽ നിന്നുമുള്ള ഫീസുകൾ, യൂസർ ഫീസുകൾ, പിഴകൾ.
അദ്ധ്യായം 9: ഭൂമിയെ അറിയാൻ ഭൂപടങ്ങളും സാങ്കേതികവിദ്യയും (Maps and Technology to Know the Earth)
ഭൂപടങ്ങളും വർഗ്ഗീകരണവും
ഭൂമിയെ അല്ലെങ്കിൽ അതിൻ്റെ ഒരു ഭാഗത്തെ ഒരു സമതല പ്രതലത്തിൽ ചിത്രീകരിക്കുന്നതാണ് ഭൂപടങ്ങൾ.
ഭൂപട നിർമ്മാണത്തിൻ്റെ ചരിത്രം 2500 BCE (മെസൊപ്പൊട്ടേമിയയിലെ കളിമൺ തകിടിൽ) വരെ പഴക്കമുള്ളതാണ്. ഗ്രീക്ക് ഭൂമിശാസ്ത്രജ്ഞനായ ടോളമിയുടെ കൃതികൾ വളരെ സ്വാധീനിച്ചു.
പ്രവർത്തനത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള വർഗ്ഗീകരണം:
ഭൗതിക ഭൂപടങ്ങൾ (Physical Maps): പ്രകൃതിദത്ത സവിശേഷതകൾ ചിത്രീകരിക്കുന്നു (ഉദാഹരണത്തിന്, ഭൂപ്രകൃതി, നദികൾ, കാലാവസ്ഥ).
സാംസ്കാരിക ഭൂപടങ്ങൾ (Cultural Maps): മനുഷ്യനിർമ്മിത സവിശേഷതകൾ ചിത്രീകരിക്കുന്നു (ഉദാഹരണത്തിന്, രാഷ്ട്രീയ വിഭജനങ്ങൾ, റോഡുകൾ, ജനസംഖ്യ).
തീമാറ്റിക് ഭൂപടങ്ങൾ (Thematic Maps): ഒരു പ്രത്യേക വിഷയത്തിലോ തീമിലോ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു (ഉദാഹരണത്തിന്, മണ്ണിന്റെ ഭൂപടം).
സ്കെയിലിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള വർഗ്ഗീകരണം:
വലിയ സ്കെയിൽ ഭൂപടങ്ങൾ: ഒരു ചെറിയ പ്രദേശത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ചിത്രീകരിക്കുന്നു (ഉദാഹരണത്തിന്, ഗ്രാമ ഭൂപടം).
ചെറിയ സ്കെയിൽ ഭൂപടങ്ങൾ: ഒരു വലിയ പ്രദേശത്തെക്കുറിച്ച് കുറഞ്ഞ വിവരങ്ങൾ ചിത്രീകരിക്കുന്നു (ഉദാഹരണത്തിന്, ലോക ഭൂപടം).
സ്കെയിലിൻ്റെ രീതികൾ: പ്രസ്താവനാ രൂപം (ഉദാഹരണത്തിന്, 1 സെ.മീ = 1 കി.മീ), പ്രതിനിധാന ഭിന്നകം (RF) (ഉദാഹരണത്തിന്, 1:100000), രേഖാ സ്കെയിൽ.
പരമ്പരാഗത ചിഹ്നങ്ങളും നിറങ്ങളും: അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടവയാണ്. (ഉദാഹരണത്തിന്, നീല ജലാംശത്തിന്, ചുവപ്പ് റോഡുകൾ/വാസസ്ഥലങ്ങൾക്ക്, പച്ച സസ്യജാലങ്ങൾക്ക്).
സൂചിക (Index): ഓരോ നിറവും ചിഹ്നവും എന്തിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന് വിശദീകരിക്കുന്ന ഘടകം.
നൂതന ഭൂമിശാസ്ത്ര സാങ്കേതികവിദ്യ
വിദൂര സംവേദനം (Remote Sensing): ബലൂണുകൾ, വിമാനങ്ങൾ, കൃത്രിമ ഉപഗ്രഹങ്ങൾ തുടങ്ങിയ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളിൽ ഘടിപ്പിച്ച സെൻസറുകൾ ഉപയോഗിച്ച് നേരിട്ടുള്ള സമ്പർക്കമില്ലാതെ ദൂരത്തു നിന്ന് വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കുന്നത്. വർഗ്ഗീകരണം: ഭൗമോപരിതല വിദൂര സംവേദനം, വ്യോമ വിദൂര സംവേദനം, ഉപഗ്രഹ വിദൂര സംവേദനം.
ഭൂമിശാസ്ത്ര വിവര സംവിധാനം (GIS): വിവിധ സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്ന് ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ ഡാറ്റ (ഭൂപടങ്ങൾ, ഗ്രാഫുകൾ) ശേഖരിക്കാനും സംഭരിക്കാനും വിശകലനം ചെയ്യാനും നിർമ്മിക്കാനും ഉപയോഗിക്കുന്ന സോഫ്റ്റ്വെയർ അധിഷ്ഠിത കമ്പ്യൂട്ടർ സാങ്കേതികവിദ്യ. ദുരന്തനിവാരണം, ആസൂത്രണം, വിഭവ പരിപാലനം തുടങ്ങിയ മേഖലകൾക്ക് ഗുണം ചെയ്യുന്നു.
ഗ്ലോബൽ പൊസിഷനിംഗ് സിസ്റ്റം (GPS): കൃത്രിമ ഉപഗ്രഹങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഒരു വസ്തുവിൻ്റെ കൃത്യമായ അക്ഷാംശ, രേഖാംശ സ്ഥാനവും ഉയരവും തിരിച്ചറിയാൻ സഹായിക്കുന്ന സാങ്കേതികവിദ്യ.
ഭുവൻ: ISRO ഇന്ത്യയിൽ വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത ഭൂപട നിർമ്മാണ സംവിധാനം. ഇത് GIS, വിദൂര സംവേദനം എന്നിവയുടെ പരമാവധി സാധ്യതകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
അദ്ധ്യായം 10: ബഡ്ജറ്റ്: വികസനത്തിൻ്റെ യഥാർത്ഥ രേഖ (Budget: The True Record of Development)
കുടുംബ സാമ്പത്തികവും പൊതു ധനകാര്യവും
കുടുംബ ബഡ്ജറ്റ്: ഒരു നിശ്ചിത കാലയളവിലെ പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന വരുമാനത്തെയും ചെലവിനെയും അടിസ്ഥാനമാക്കി തയ്യാറാക്കുന്ന സാമ്പത്തിക പദ്ധതി. ഇതിലൂടെ കുടുംബത്തിന് സാമ്പത്തിക സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കാം.
പൊതു ചെലവ് (Public Expenditure): വികസനപരവും വികസനേതരവുമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കായി സർക്കാർ ചെലവഴിക്കുന്ന തുക.
വികസനപരമായ ചെലവ് (Developmental Expenditure): രാജ്യത്തിൻ്റെ സാമ്പത്തിക/സാമൂഹിക വികസനത്തിന് നേരിട്ട് സംഭാവന നൽകുന്നത് (ഉദാഹരണത്തിന്, റോഡുകൾ, സംരംഭങ്ങൾ).
വികസനേതര ചെലവ് (Non-Developmental Expenditure): പൊതു സേവനങ്ങൾ/ദേശീയ താൽപ്പര്യം എന്നിവയ്ക്കുള്ള പതിവ് ചെലവുകൾ (ഉദാഹരണത്തിന്, പ്രതിരോധം, പലിശ, പെൻഷൻ, സബ്സിഡികൾ).
പൊതു വരുമാനം (Public Revenue): വിവിധ സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്ന് സർക്കാർ ശേഖരിക്കുന്ന ധനം.
നികുതി വരുമാനം:
പ്രത്യക്ഷ നികുതി (Direct Tax): നികുതി ചുമത്തുന്നയാൾ തന്നെ ഭാരം വഹിക്കുന്നത് (ഉദാഹരണത്തിന്, ആദായ നികുതി).
പരോക്ഷ നികുതി (Indirect Tax): ഭാരം മറ്റൊരാളിലേക്ക് മാറുന്നത് (ഉദാഹരണത്തിന്, വിൽപ്പന നികുതി).
ചരക്ക് സേവന നികുതി (GST): 2017 ജൂലൈ 1-ന് നിലവിൽ വന്ന ഏകീകൃത പരോക്ഷ നികുതി (101-ാം ഭേദഗതി).
ബഡ്ജറ്റും ധനനയവും
ബഡ്ജറ്റ്: ഒരു സാമ്പത്തിക വർഷത്തിലെ (ഏപ്രിൽ 1 മുതൽ മാർച്ച് 31 വരെ) പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന വരുമാനവും ചെലവും വിശദമാക്കുന്ന സർക്കാർ രേഖ. യൂണിയൻ ബഡ്ജറ്റ് ഭരണഘടനയുടെ ആർട്ടിക്കിൾ 112 പ്രകാരം വാർഷിക സാമ്പത്തിക ഓഡിറ്റ് ആണ്.
ബഡ്ജറ്റിന്റെ തരം: സന്തുലിത ബഡ്ജറ്റ്, മിച്ച ബഡ്ജറ്റ് (വരുമാനം > ചെലവ്), കമ്മിയുള്ള ബഡ്ജറ്റ് (വരുമാനം < ചെലവ്).
പൊതു കടം (Public Debt): വരുമാനം തികയാതെ വരുമ്പോൾ സർക്കാർ എടുക്കുന്ന വായ്പകൾ. ആഭ്യന്തര കടം (രാജ്യത്തിനകത്ത് നിന്ന്), വിദേശ കടം (പുറത്ത് നിന്ന്).
ധനനയം (Fiscal Policy): പൊതു വരുമാനം, പൊതു ചെലവ്, പൊതു കടം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സമഗ്രമായ സർക്കാർ നയം. ഇത് ബഡ്ജറ്റിലൂടെ നടപ്പിലാക്കുന്നു. ലക്ഷ്യങ്ങൾ: സാമ്പത്തിക വളർച്ച ത്വരിതപ്പെടുത്തുക, വരുമാന വിതരണത്തിലെ അസമത്വം ഇല്ലാതാക്കുക.
അദ്ധ്യായം 11: വിവേചനത്തിനെതിരെ (Against Discrimination)
ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ കോളനിവൽക്കരണവും സംഘർഷവും
ആദ്യം സാൻ, ഷോസ തുടങ്ങിയ ആദിവാസി വിഭാഗങ്ങളാണ് ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിൽ താമസിച്ചിരുന്നത്.
ആദ്യം ഡച്ചുകാർ കോളനിവൽക്കരിച്ചു (കേപ് ടൗൺ പ്രധാന കോളനി). തുടർന്ന് 18-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ബ്രിട്ടീഷുകാർ എത്തി.
ബോയേഴ്സ്: ഡച്ച്, ഫ്രഞ്ച്, ജർമ്മൻ വംശജരുടെ പിൻഗാമികൾ ('കർഷകൻ' എന്ന് അർത്ഥം). ബ്രിട്ടീഷ് നയങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ ഗ്രേറ്റ് ട്രെക്ക് (അഭയാർത്ഥി പ്രവാഹം) നടത്തി.
ബോയർ യുദ്ധങ്ങൾ: സ്വർണ്ണ, വജ്ര ഖനികളുടെ കണ്ടെത്തൽ കാരണമായി. ഈ യുദ്ധങ്ങൾ ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള യൂണിയൻ ഓഫ് സൗത്ത് ആഫ്രിക്കയുടെ രൂപീകരണത്തിന് കാരണമാവുകയും കറുത്തവർഗ്ഗക്കാർക്ക് മൗലികാവകാശങ്ങൾ നിഷേധിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
മഹാത്മാഗാന്ധി: 1893-ൽ എത്തി. വർഗ്ഗീയ വിവേചനത്തിനെതിരെ സത്യാഗ്രഹം, നിസ്സഹകരണം, നിയമലംഘനം തുടങ്ങിയ ആയുധങ്ങൾ പരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയെ തൻ്റെ "രാഷ്ട്രീയ പരീക്ഷണശാല" എന്ന് വിളിച്ചു.
വർണ്ണവിവേചനവും ചെറുത്തുനിൽപ്പും
വെളുത്തവർഗ്ഗക്കാർ നയിച്ചിരുന്ന പാർട്ടിയുടെ അടിച്ചമർത്തൽ നിയമങ്ങൾക്കെതിരെ ജനങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കാൻ ആഫ്രിക്കൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ് (ANC) രൂപീകരിച്ചു.
വർണ്ണവിവേചനം (Apartheid): 1948-ൽ നാഷണൽ പാർട്ടി നിയമപരമായി നടപ്പാക്കിയ സാമൂഹിക ക്രമം. ഇത് വംശീയമായും സാമ്പത്തികമായും വിവേചനം കാണിക്കുകയും വെളുത്തവർഗ്ഗക്കാർക്ക് ഉയർന്ന പദവി നൽകുകയും ചെയ്തു.
നിയമങ്ങൾ: നേറ്റീവ് പാസ് നിയമം (കറുത്തവർഗ്ഗക്കാർക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ പാസ് നിർബന്ധമാക്കി), റിസർവേഷൻ ഓഫ് സെപ്പറേറ്റ് അമനിറ്റീസ് ആക്റ്റ് (പൊതുസ്ഥലങ്ങൾ വേർതിരിച്ചു).
നെൽസൺ മണ്ടേല: വർണ്ണവിവേചനത്തിനെതിരായ പോരാട്ടത്തിന് നേതൃത്വം നൽകി. എഎൻസി യൂത്ത് ലീഗ് സ്ഥാപിച്ചു.
ആഫ്രിക്കൻ വർഷം (1960): ഷാർപ്പ് വെല്ലെയിലെ കൂട്ടക്കൊലയ്ക്ക് ശേഷം സായുധ കലാപം ആരംഭിച്ചു.
റോബൻ ദ്വീപ്: അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ട ആഫ്രിക്കൻ നേതാക്കളെ തടവിലാക്കിയിരുന്ന ജയിൽ. മണ്ടേല ഇവിടെ 18 വർഷം തടവിലായിരുന്നു.
അന്താരാഷ്ട്ര സമ്മർദ്ദവും ആഭ്യന്തര കലാപങ്ങളും കാരണം 1991-ൽ വർണ്ണവിവേചന നയം നിർത്തലാക്കി. 1994-ൽ മണ്ടേല ആദ്യത്തെ കറുത്ത വർഗ്ഗക്കാരനായ പ്രസിഡൻ്റായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
അദ്ധ്യായം 12: ചരിത്രത്തിൻ്റെ അടിത്തറക്കല്ലുകൾ (The Foundation Stones of History)
ചരിത്രവും പ്രാദേശിക ചരിത്രവും
തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഭൂതകാലത്തെ ശാസ്ത്രീയമായി രേഖപ്പെടുത്തുന്ന പഠന ശാഖയാണ് ചരിത്രം.
പ്രാദേശിക ചരിത്രം എന്നത് ഒരു ചെറിയ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പ്രദേശത്തെയോ, വ്യക്തിയെയോ, സംഭവത്തെയോ കുറിച്ചുള്ള സൂക്ഷ്മവും സമഗ്രവുമായ രേഖപ്പെടുത്തലാണ്. മുഖ്യധാരയിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കപ്പെട്ട പ്രദേശങ്ങൾക്കും ആളുകൾക്കും പ്രാതിനിധ്യം നൽകി ചരിത്രത്തെ ജനാധിപത്യവൽക്കരിക്കുന്നു.
ചരിത്രത്തിൻ്റെ സ്രോതസ്സുകൾ (പൊതുവായത്)
ഒരു കാലഘട്ടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സാധുതയുള്ള വിവരങ്ങൾ നൽകുന്ന എന്തും സ്രോതസ്സുകളാണ്.
പുരാവസ്തു സ്രോതസ്സുകൾ: ഭൂതകാല ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തെളിവുകൾ നൽകുന്നു.
ശിലാനിർമ്മിത സ്മാരകങ്ങൾ (മഹത്തായ ശിലായുഗ സ്മാരകങ്ങൾ): വലിയ കല്ലുകൾ കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ചത്, ഉദാഹരണത്തിന് കുടക്കല്ല്, തൊപ്പിക്കല്ല്, മുനിയറ.
നന്നങ്ങാടികൾ: മഹാശിലായുഗ കാലഘട്ടത്തിൽ മൃതദേഹാവശിഷ്ടങ്ങൾ അടക്കം ചെയ്യാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന വലിയ മൺകലങ്ങൾ.
ഗുഹകൾ: ചരിത്രാതീത കാലത്തെ ചിത്രങ്ങളും ലിഖിതങ്ങളും അടങ്ങിയ പ്രകൃതിദത്ത ഗുഹകൾ (ഉദാഹരണത്തിന്, എടക്കൽ ഗുഹ).
പുരാതന ലിഖിതങ്ങൾ: കല്ലുകളിലോ, പനയോലകളിലോ, ലോഹത്തകിടുകളിലോ കൊത്തിയ സന്ദേശങ്ങൾ (ഉദാഹരണത്തിന്, തരിസാപ്പള്ളി ലിഖിതങ്ങൾ). ലിഖിതങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം: എപ്പിഗ്രാഫി.
നാണയങ്ങൾ: സാമ്പത്തിക, രാഷ്ട്രീയ, സാംസ്കാരിക ചരിത്രത്തിനുള്ള സ്രോതസ്സുകൾ. നാണയങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം: ന്യൂമിസ്മാറ്റിക്സ്.
സാഹിത്യ സ്രോതസ്സുകൾ:
സംഘം സാഹിത്യം (തമിഴ്): കേരളത്തിൻ്റെ പുരാതന ചരിത്രത്തിലേക്ക് വെളിച്ചം വീശുന്നു (ഉദാഹരണത്തിന്, പതിറ്റുപത്ത്).
യാത്രാവിവരണങ്ങൾ: സ്ഥലങ്ങൾ, സംസ്കാരം, സാമ്പത്തിക ഘടന എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള നേരിട്ടുള്ള അനുഭവങ്ങൾ നൽകുന്നു (ഉദാഹരണത്തിന്, അബ്ദുർ റസാഖ്, മാർക്കോ പോളോ, ഇബ്ൻ ബത്തൂത്ത).
പത്രങ്ങൾ: രാഷ്ട്രീയ, സാമൂഹിക, സാമ്പത്തിക ചരിത്രത്തിൻ്റെ ദൈനംദിന സംഭവങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ നിർണായകം.
പ്രാദേശിക ചരിത്രത്തിന് പ്രത്യേകമായ സ്രോതസ്സുകൾ
ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ (വാമൊഴി ചരിത്രം): ഭക്ഷണ സംസ്കാരം, വസ്ത്രധാരണ രീതി, ആചാരങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കാൻ മുതിർന്നവരിൽ നിന്ന് ശേഖരിക്കുന്നത്.
സ്ഥലപ്പേരുകൾ: ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ സവിശേഷതകളെയോ ചരിത്ര സംഭവങ്ങളെയോ സൂചിപ്പിക്കാം (ഉദാഹരണത്തിന്, കോഴിക്കോട്).
കുടുംബ ചരിത്രം: ഒരു പ്രദേശത്തിൻ്റെ പുരോഗതിക്ക് വ്യക്തികൾ നൽകിയ സംഭാവനകളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ.
ഔദ്യോഗിക രേഖകൾ: സെൻസസ് റിപ്പോർട്ടുകൾ, കോടതി രേഖകൾ (ബ്രിട്ടീഷ് വിരുദ്ധ പോരാട്ടങ്ങളെക്കുറിച്ച്), വികസന റിപ്പോർട്ടുകൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.
ഗ്രന്ഥസൂചി (Bibliography): പ്രാദേശിക ചരിത്രരചനയുടെ ആധികാരികത ഉറപ്പാക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന ഘടകം.
