SSLC SS2 Part 2
മഹാത്മാഗാന്ധിയുടെ ഉദയം
• രാഷ്ട്രീയ പരിശീലനക്കളരി:
ഗാന്ധിജി ഇരുപത് വർഷം ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിൽ ചെലവഴിച്ചു. അവിടെ ഏഷ്യക്കാർക്കും
കറുത്ത വർഗ്ഗക്കാർക്കും നേരെയുണ്ടായിരുന്ന വംശീയ വിവേചനത്തിനെതിരെ അദ്ദേഹം
പോരാട്ടം നയിച്ചു.
• സത്യാഗ്രഹം: അഹിംസയിൽ അധിഷ്ഠിതമായ സമരമുറയായ സത്യാഗ്രഹം ഗാന്ധിജി വികസിപ്പിച്ചെടുത്തത് ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിൽ വെച്ചായിരുന്നു.
• ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യകാല സമരങ്ങൾ (1915-ന് ശേഷം): ഈ സമരങ്ങൾ ഗാന്ധിജിയുടെ രാഷ്ട്രീയ പ്രത്യയശാസ്ത്രം ഇന്ത്യക്കാർക്ക് പരിചിതമാക്കി.
◦ ചമ്പാരൻ (1917, ബിഹാർ): യൂറോപ്യൻ തോട്ടമുടമകൾ നീലം
കർഷകരെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്നതിനെതിരെ ഇടപെട്ടു. ഇത് ഒരു അന്വേഷണ കമ്മീഷനെ
നിയമിക്കുന്നതിലേക്ക് നയിക്കുകയും കർഷകരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കുകയും
ചെയ്തു.
◦ അഹമ്മദാബാദ് (1918, ഗുജറാത്ത്): തുണിമിൽ തൊഴിലാളികളുടെ വേതന വർദ്ധനവിനായുള്ള സമരത്തിൽ പങ്കെടുത്തു. നിരാഹാരത്തിലൂടെയാണ് ഇത് നേടിയെടുത്തത്.
◦ ഖേദ (1918, ഗുജറാത്ത്): പ്രകൃതിക്ഷോഭം കാരണം നികുതിയിളവ് ആവശ്യപ്പെട്ട കർഷകർക്ക് വേണ്ടി പോരാടി.
ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങളും ബ്രിട്ടീഷ് അടിച്ചമർത്തലും
• ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ആഘാതങ്ങൾ (1914–1918):
യുദ്ധകാലത്തെ അധികനികുതികൾ, ധാന്യ കയറ്റുമതി മൂലമുണ്ടായ കടുത്ത
ഭക്ഷ്യക്ഷാമം, വിളനാശം, പകർച്ചവ്യാധികൾ മൂലമുണ്ടായ ക്ഷാമം എന്നിവ കടുത്ത
ദുരിതങ്ങൾക്ക് കാരണമായി.
• റൗലറ്റ് നിയമം (1919): സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തെ
അടിച്ചമർത്താൻ ബ്രിട്ടീഷുകാർ നടപ്പിലാക്കിയ നിയമം. വാറന്റില്ലാതെ അറസ്റ്റ്
ചെയ്യാനും വിചാരണ കൂടാതെ തടവിലിടാനും ഇത് അധികാരം നൽകി, മൗലികാവകാശങ്ങളെ
ഹനിച്ചു.
• റൗലറ്റ് വിരുദ്ധ പ്രക്ഷോഭം: ഗാന്ധിജി 1919 ഏപ്രിൽ 6-ന് ഒരു ദേശീയ ഹർത്താലിന് ആഹ്വാനം ചെയ്തു. അതിനെ അദ്ദേഹം ‘ഏറ്റവും വിസ്മയകരമായ കാഴ്ച’ എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചു.
• ജാലിയൻ വാലാബാഗ് കൂട്ടക്കൊല (ഏപ്രിൽ 13, 1919):
പ്രാദേശിക നേതാക്കളായ ഡോ. സത്യപാൽ, ഡോ. സൈഫുദ്ദീൻ കിച്ച്ലു എന്നിവരുടെ
അറസ്റ്റിൽ പ്രതിഷേധിച്ച് അമൃത്സറിലെ ജാലിയൻ വാലാബാഗിൽ ആളുകൾ ഒത്തുകൂടി.
ജനറൽ റെജിനാൾഡ് ഡയർ നിരായുധരായ ജനക്കൂട്ടത്തിന് നേരെ വെടിയുതിർക്കാൻ
ഉത്തരവിട്ടു. ഔദ്യോഗിക കണക്കുകൾ പ്രകാരം 379 പേർ മരിച്ചു.
• ഹണ്ടർ കമ്മീഷൻ: കൂട്ടക്കൊലയെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കാൻ
നിയോഗിക്കപ്പെട്ടു. "എല്ലാ പുരുഷന്മാരെയും കൊന്നൊടുക്കാൻ ഞാൻ
തീരുമാനിച്ചിരുന്നു..." എന്ന് ജനറൽ ഡയർ മൊഴി നൽകി.
നിസ്സഹകരണവും ഖിലാഫത്തും
• ഒരു ബഹുജന പ്രസ്ഥാനത്തിലേക്ക്:
പ്രസ്ഥാനം നഗരങ്ങളിൽ നിന്ന് ഗ്രാമങ്ങളിലേക്ക് വ്യാപിപ്പിക്കേണ്ടതിന്റെയും
ഹിന്ദു-മുസ്ലിം ഐക്യം കൈവരിക്കേണ്ടതിന്റെയും ആവശ്യകത ഗാന്ധിജി
തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
• ഖിലാഫത്ത് പ്രസ്ഥാനം: ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനുശേഷം
സെവ്രസ് ഉടമ്പടി പ്രകാരം തുർക്കിയിലെ ഖലീഫയുടെ ആത്മീയവും ലൗകികവുമായ
അധികാരങ്ങൾ വെട്ടിക്കുറച്ചതിനെതിരെ, അത് പുനഃസ്ഥാപിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ
ആരംഭിച്ചു. മുഹമ്മദ് അലിയും ഷൗക്കത്ത് അലിയുമായിരുന്നു ഇന്ത്യയിലെ
നേതാക്കൾ.
• നിസ്സഹകരണ പ്രസ്ഥാനം (1920-ൽ ആരംഭിച്ചു): ഖിലാഫത്ത് കമ്മിറ്റിയുടെയും ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസിന്റെയും സംയുക്ത നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന ഒരു അഹിംസാ പ്രസ്ഥാനം.
◦ രീതികൾ: ബഹുമതികൾ തിരികെ നൽകുക, സർക്കാർ ജോലികളിൽ
നിന്ന് രാജിവയ്ക്കുക, ബ്രിട്ടീഷ് കോടതികൾ, സ്കൂളുകൾ, വിദേശ വസ്തുക്കൾ,
നിയമസഭകൾ എന്നിവ ബഹിഷ്കരിക്കുക.
◦ രചനാത്മക പരിപാടികൾ: സാമൂഹിക സൗഹാർദ്ദം
ശക്തിപ്പെടുത്തുക, ദേശീയ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ (ഖാദി) പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക, ദേശീയ
വിദ്യാലയങ്ങൾ (ഉദാ: കാശി വിദ്യാപീഠം, ജാമിയ മില്ലിയ ഇസ്ലാമിയ) സ്ഥാപിക്കുക.
◦ പങ്കാളിത്തം: കർഷകർ (ഉദാ: അവധ് കിസാൻ സഭ), തൊഴിലാളികൾ
(ഉദാ: ബക്കിംഗ്ഹാം കർണാട്ടിക് മിൽസിലെ പണിമുടക്കുകൾ), ആദിവാസികൾ
(വനനിയമങ്ങൾ ലംഘിച്ച്), സ്ത്രീകൾ (വിദേശ വസ്തുക്കൾ ബഹിഷ്കരിച്ച്) തുടങ്ങി
സമൂഹത്തിലെ എല്ലാ വിഭാഗങ്ങളിലും വ്യാപകമായ പങ്കാളിത്തം.
• ചൗരി ചൗരാ സംഭവം (ഫെബ്രുവരി 5, 1922): ഉത്തർപ്രദേശിൽ
രോഷാകുലരായ ജനക്കൂട്ടം ഒരു പോലീസ് സ്റ്റേഷന് തീയിട്ടു, 22 പോലീസുകാർ
കൊല്ലപ്പെട്ടു. അഹിംസാ തത്വം ലംഘിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ ഗാന്ധിജി ഉടൻ തന്നെ
പ്രസ്ഥാനം നിർത്തിവച്ചു. ഈ തീരുമാനത്തെ സുഭാഷ് ചന്ദ്രബോസ് "ഒരു ദേശീയ
ദുരന്തം" എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചു. പിന്നീട് ഗാന്ധിജിയെ അറസ്റ്റ് ചെയ്ത് ആറ്
വർഷത്തേക്ക് ശിക്ഷിച്ചു.
തുടരുന്ന പ്രക്ഷോഭങ്ങളും പൂർണ്ണസ്വരാജ് ആവശ്യവും
• സ്വരാജ് പാർട്ടി (1923):
തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ മത്സരിക്കാനും നിയമസഭകളെ രാഷ്ട്രീയ വിയോജിപ്പിനുള്ള
വേദിയാക്കാനും സി.ആർ. ദാസും മോത്തിലാൽ നെഹ്റുവും ചേർന്ന് രൂപീകരിച്ചു.
• റാംപ കലാപം: വനനിയമങ്ങൾക്കും ചൂഷണത്തിനുമെതിരെ അല്ലൂരി സീതാരാമ രാജുവിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ആന്ധ്രാപ്രദേശിൽ നടന്ന ആദിവാസി പ്രക്ഷോഭം.
• സൈമൺ കമ്മീഷൻ വിരുദ്ധ പ്രസ്ഥാനം (1928): ഭരണഘടനാ
പരിഷ്കാരങ്ങൾ ശുപാർശ ചെയ്യാൻ ബ്രിട്ടീഷുകാർ സർ ജോൺ സൈമന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ
പൂർണ്ണമായും ബ്രിട്ടീഷുകാർ അടങ്ങുന്ന ഒരു കമ്മീഷനെ നിയമിച്ചു. "സൈമൺ ഗോ
ബാക്ക്" എന്ന മുദ്രാവാക്യവുമായി രാജ്യം ഹർത്താൽ ആചരിച്ചു. ലാലാ ലജ്പത് റായ്
ലാത്തിച്ചാർജിൽ പരിക്കേറ്റ് മരണമടഞ്ഞു.
• നെഹ്റു കമ്മിറ്റി റിപ്പോർട്ട്: ഇന്ത്യക്കാർക്ക്
കഴിവില്ലെന്ന ബ്രിട്ടീഷ് വാദങ്ങളെ വെല്ലുവിളിച്ച്, ഭരണഘടനാ
പരിഷ്കാരങ്ങൾക്ക് രൂപം നൽകാൻ മോത്തിലാൽ നെഹ്റുവിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഒരു
സമിതി തയ്യാറാക്കിയ റിപ്പോർട്ട്.
• ബാർദോളി കർഷക സമരം (1928, ഗുജറാത്ത്): വർധിച്ച
നികുതിക്കെതിരെ സർദാർ വല്ലഭായ് പട്ടേലിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന സമരം.
സർക്കാർ വർദ്ധനവ് പിൻവലിച്ചതോടെ സമരം വിജയകരമായി സമാപിച്ചു.
• ലാഹോർ കോൺഗ്രസ് (ഡിസംബർ 1929): കോൺഗ്രസ് ആദ്യമായി
പൂർണ്ണ സ്വാതന്ത്ര്യം (പൂർണ്ണസ്വരാജ്) ഔദ്യോഗികമായി ആവശ്യപ്പെട്ട ഒരു
സുപ്രധാന വഴിത്തിരിവ്. ഒരു ബഹുജന പ്രസ്ഥാനം ആരംഭിക്കാൻ ഗാന്ധിജിയെ
ചുമതലപ്പെടുത്തി. 1930 ജനുവരി 26 'സ്വാതന്ത്ര്യദിന'മായി ആഘോഷിച്ചു.
സിവിൽ നിയമലംഘന പ്രസ്ഥാനം (1930-1934)
• ദണ്ഡി മാർച്ച് (1930):
ഉപ്പ് നിയമം (സർക്കാർ കുത്തക) ലംഘിച്ച് സിവിൽ നിയമലംഘനം ആരംഭിക്കാൻ
ഗാന്ധിജി നടത്തിയ യാത്ര. 78 സന്നദ്ധപ്രവർത്തകരുമായി ഗാന്ധിജി ദണ്ഡി
കടപ്പുറത്തേക്ക് മാർച്ച് നടത്തി.
• ധരാസന സമരം: ഗുജറാത്തിലെ ഉപ്പ് നിർമ്മാണശാലയിൽ സരോജിനി നായിഡുവിന്റെയും ഇമാം സാഹിബിന്റെയും നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന കടുത്ത അഹിംസാ സമരം.
• വ്യാപകമായ പങ്കാളിത്തം: നിസ്സഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തെക്കാൾ
കൂടുതൽ പങ്കാളിത്തം. കർഷകർ നികുതി/വാടക നൽകാൻ വിസമ്മതിച്ചു; വ്യാപാരികൾ
ഇറക്കുമതി ചെയ്ത ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ ബഹിഷ്കരിച്ചു; സ്ത്രീകൾ
ഉപ്പുണ്ടാക്കുന്നതിലും പിക്കറ്റിംഗിലും സജീവമായി പങ്കെടുത്തു.
• പ്രധാന നേതാക്കൾ: ഖാൻ അബ്ദുൾ ഗാഫർ ഖാൻ ('അതിർത്തി
ഗാന്ധി') തന്റെ സന്നദ്ധ സേനയായ ഖുദായ് ഖിദ്മത്ഗറുമായി വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ
ഇന്ത്യയിൽ പ്രസ്ഥാനം നയിച്ചു. റാണി ഗൈഡിൻലിയു വടക്കുകിഴക്കൻ ഇന്ത്യയിലെ
ധീരയായ വനിതാ പോരാളിയായിരുന്നു.
• സമാധാന ചർച്ചകൾ: ഗാന്ധി-ഇർവിൻ ഉടമ്പടി (മാർച്ച് 5,
1931) പ്രസ്ഥാനം താൽക്കാലികമായി നിർത്തിവയ്ക്കുകയും രണ്ടാം വട്ടമേശ
സമ്മേളനത്തിൽ ഗാന്ധിജിയുടെ പങ്കാളിത്തം ഉറപ്പാക്കുകയും ചെയ്തു, എന്നാൽ അത്
പരാജയപ്പെട്ടു.
വിപ്ലവ പ്രവർത്തനങ്ങളും സോഷ്യലിസ്റ്റ് ആശയങ്ങളും
• ഹിന്ദുസ്ഥാൻ റിപ്പബ്ലിക്കൻ അസോസിയേഷൻ (HRA) (1924):
സായുധ പോരാട്ടം സ്വീകരിച്ച വിപ്ലവകാരികൾ രൂപീകരിച്ച സംഘടന. കക്കോരി
സംഭവത്തിൽ (1925, റെയിൽവേ ഫണ്ട് കൊള്ളയടിക്കൽ) ഇവർക്ക് പങ്കുണ്ടായിരുന്നു.
• ഹിന്ദുസ്ഥാൻ സോഷ്യലിസ്റ്റ് റിപ്പബ്ലിക്കൻ അസോസിയേഷൻ (HSRA) (1928):
ഭഗത് സിംഗും സഹപ്രവർത്തകരും രൂപീകരിച്ച സംഘടന. പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥനായ
സാൻഡേഴ്സിനെ വധിച്ചതും സെൻട്രൽ ലെജിസ്ലേറ്റീവ് അസംബ്ലിയിൽ ബോംബ് എറിഞ്ഞതും
പ്രധാന പ്രവർത്തനങ്ങളായിരുന്നു. ഭഗത് സിംഗ്, രാജ്ഗുരു, സുഖ്ദേവ് എന്നിവരെ
1931-ൽ തൂക്കിക്കൊന്നു.
• കോൺഗ്രസ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടി (CSP):
കോൺഗ്രസിനുള്ളിലെ സോഷ്യലിസ്റ്റ് ചിന്താഗതിയുള്ള അംഗങ്ങൾ രൂപീകരിച്ച
പാർട്ടി. ജയപ്രകാശ് നാരായണനായിരുന്നു ആദ്യത്തെ സെക്രട്ടറി.
മുതലാളിത്തത്തെയും ഭൂപ്രഭുത്വത്തെയും നേരിട്ട് ഒരു സോഷ്യലിസ്റ്റ് സമൂഹം
സ്ഥാപിക്കുകയായിരുന്നു ലക്ഷ്യം.
• കർഷക-തൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ: അഖിലേന്ത്യാ കിസാൻ സഭ
(1936), അഖിലേന്ത്യാ ട്രേഡ് യൂണിയൻ കോൺഗ്രസ് (AITUC) എന്നിവയുടെ രൂപീകരണം
ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ബംഗാളിലെ തേഭാഗാ സമരം പ്രധാന കർഷക പ്രക്ഷോഭങ്ങളിൽ
ഒന്നായിരുന്നു. 1946-ലെ റോയൽ ഇന്ത്യൻ നേവി (RIN) കലാപം ബോംബെയിലെ
തൊഴിലാളികളുടെ ഐക്യദാർഢ്യ പണിമുടക്കുകൾക്ക് കാരണമായി.
അന്തിമ കുതിപ്പ്: ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യ പ്രസ്ഥാനവും INA-യും
• ക്വിറ്റ് ഇന്ത്യ പ്രസ്ഥാനം (ഓഗസ്റ്റ് 1942): ക്രിപ്സ് മിഷന്റെ പരാജയത്തെത്തുടർന്ന് ആരംഭിച്ചു. ഗാന്ധിജി "പ്രവർത്തിക്കുക അല്ലെങ്കിൽ മരിക്കുക" എന്ന മന്ത്രം നൽകി.
◦ പ്രവർത്തനങ്ങൾ: പോസ്റ്റ് ഓഫീസുകൾ, ടെലിഗ്രാഫ് ഓഫീസുകൾ,
റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനുകൾ എന്നിവ ലക്ഷ്യം വെച്ചു. ജയപ്രകാശ് നാരായൺ, റാം മനോഹർ
ലോഹ്യ, അരുണ ആസഫ് അലി, സുചേത കൃപലാനി തുടങ്ങിയ നേതാക്കൾ ഒളിവിൽ നിന്ന്
കോൺഗ്രസ് റേഡിയോ വഴി ആശയവിനിമയം നടത്തി പ്രസ്ഥാനം നയിച്ചു.
◦ ഫലം: ബലിയ, സത്താറ, തംലുക്ക് തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിൽ
താൽക്കാലിക സർക്കാരുകൾ (സമാന്തര സർക്കാരുകൾ) സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. ഈ
പ്രസ്ഥാനം അധികാര കൈമാറ്റം അനിവാര്യമാക്കി.
• ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ ആർമി (INA): രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധസമയത്ത്
സുഭാഷ് ചന്ദ്രബോസിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ രൂപീകരിച്ചു. കോൺഗ്രസ് വിട്ട ശേഷം ബോസ്
ഫോർവേഡ് ബ്ലോക്ക് രൂപീകരിച്ചു.
◦ മുദ്രാവാക്യം: "ഡൽഹി ചലോ".
◦ റാണി ഝാൻസി റെജിമെന്റ്: ക്യാപ്റ്റൻ ലക്ഷ്മി സെഹ്ഗാളിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള വനിതാ യൂണിറ്റ്.
◦ INA വിചാരണ (ചെങ്കോട്ട): തടവിലാക്കപ്പെട്ട സൈനികരുടെ
(ഉദാ: ഷാനവാസ് ഖാൻ) വിചാരണ വ്യാപകമായ പ്രതിഷേധങ്ങൾക്ക് കാരണമായി. ഇത്
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനുശേഷം ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് വലിയ വെല്ലുവിളിയായി.
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്ക്
• കാബിനറ്റ് മിഷൻ (മാർച്ച് 1946):
സ്റ്റാഫോർഡ് ക്രിപ്സ്, പെത്തിക്ക് ലോറൻസ്, എ.വി. അലക്സാണ്ടർ എന്നിവർ
ഉൾപ്പെട്ടു. ഒരു ഇടക്കാല ഗവൺമെന്റും ഭരണഘടനാ നിർമ്മാണ സഭയും രൂപീകരിക്കാൻ
നിർദ്ദേശിച്ചു.
• മൗണ്ട് ബാറ്റൺ പദ്ധതി (ജൂൺ 3, 1947): ഇന്ത്യയെയും പാകിസ്ഥാനെയും ആയി വിഭജിച്ച് സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു.
• ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യം (ഓഗസ്റ്റ് 15, 1947): ഇന്ത്യൻ ഇൻഡിപെൻഡൻസ് ആക്ടിലൂടെയാണ് സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയത്. ജവഹർലാൽ നെഹ്റു ആദ്യത്തെ പ്രധാനമന്ത്രിയായി.
അദ്ധ്യായം 7: സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയുടെ നേർക്കാഴ്ചകൾ
സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരം ഇന്ത്യ നേരിട്ട വെല്ലുവിളികളും നേടിയെടുത്ത നേട്ടങ്ങളും ഈ അധ്യായം വിശദീകരിക്കുന്നു.
വിഭജനവും അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങളും
• വിഭജനം: ഇന്ത്യ, പാകിസ്ഥാൻ എന്നീ രണ്ട് സ്വതന്ത്ര രാജ്യങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു.
• റാഡ്ക്ലിഫ് രേഖ: ഇന്ത്യയെക്കുറിച്ച് മുൻപരിചയമില്ലാത്ത ഒരു അഭിഭാഷകനായ സിറിൽ റാഡ്ക്ലിഫ് അഞ്ചാഴ്ചകൊണ്ട് വിശദമായ അതിർത്തി രേഖ വരച്ചു.
• ഭൂപ്രദേശ വിഭജനം: ബംഗാളും പഞ്ചാബും മാത്രം
വിഭജിക്കപ്പെട്ടു (കിഴക്കൻ പഞ്ചാബും പശ്ചിമ ബംഗാളും ഇന്ത്യയിൽ തുടർന്നു).
ഒരു ജനഹിതപരിശോധനയ്ക്ക് ശേഷം സിൽഹെട്ട് കിഴക്കൻ പാകിസ്ഥാനിൽ ചേർന്നു.
• ദുരന്തം: ലക്ഷക്കണക്കിന് അഭയാർത്ഥികളുടെ പ്രവാഹം,
വ്യാപകമായ അക്രമം, വർഗീയ കലാപങ്ങൾ (കൊൽക്കത്ത, ഡൽഹി, ലാഹോർ), സ്ത്രീകളെയും
കുട്ടികളെയും അപമാനിക്കലും തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകലും എന്നിവയ്ക്ക് കാരണമായി.
• മഹാത്മാഗാന്ധിയുടെ രക്തസാക്ഷിത്വം: 1948 ജനുവരി 30-ന് ഒരു വർഗീയവാദിയായ നാഥുറാം വിനായക് ഗോഡ്സെയുടെ വെടിയേറ്റ് മരിച്ചു.
വെല്ലുവിളികളും സംയോജനവും
അഭയാർത്ഥികളുടെ
പുനരധിവാസം, നാട്ടുരാജ്യങ്ങളുടെ സംയോജനം, വിദേശ അധീന പ്രദേശങ്ങളുടെ
കൂട്ടിച്ചേർക്കൽ, ഭാഷാപരമായ പുനഃസംഘടന, സാമ്പത്തിക ശാക്തീകരണം, വിദേശനയ
രൂപീകരണം എന്നിവയായിരുന്നു സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യ നേരിട്ട പ്രധാന വെല്ലുവിളികൾ.
• അഭയാർത്ഥി പുനരധിവാസം: പശ്ചിമ പാകിസ്ഥാനിൽ നിന്നുള്ള
അഭയാർത്ഥി പ്രതിസന്ധി 1951-ഓടെ പരിഹരിക്കപ്പെട്ടു. കിഴക്കൻ പാകിസ്ഥാനിൽ
നിന്നുള്ള അഭയാർത്ഥി പ്രവാഹം 1971-ൽ ബംഗ്ലാദേശ് രൂപീകരണം വരെ തുടർന്നു.
• നാട്ടുരാജ്യങ്ങളുടെ സംയോജനം (565 നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ): സർദാർ വല്ലഭായ് പട്ടേലും (ആഭ്യന്തര മന്ത്രി) വി.പി. മേനോനും ചേർന്ന് കൈകാര്യം ചെയ്തു.
◦ ഭരണാധികാരികൾ ലയനക്കരാറിൽ ഒപ്പുവച്ചു.
◦ ജുനഗഡ്, കശ്മീർ, തിരുവിതാംകൂർ, ഹൈദരാബാദ് തുടങ്ങിയ നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ അനുനയത്തിലൂടെയോ സൈനിക നടപടിയിലൂടെയോ സംയോജിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
◦ ഭരണാധികാരികൾക്ക് പ്രിവി പഴ്സ് (നിശ്ചിത സാമ്പത്തിക സഹായം) അനുവദിച്ചു, ഇത് 1971-ൽ (26-ാം ഭേദഗതി) നിർത്തലാക്കി.
• വിദേശ അധീന പ്രദേശങ്ങളുടെ വിമോചനം:
◦ ഫ്രഞ്ച് പ്രദേശങ്ങൾ: പോണ്ടിച്ചേരി, മാഹി, യാനം, കാരയ്ക്കൽ, ചന്ദ്രനഗർ എന്നിവ 1954-ൽ ഇന്ത്യൻ ഭരണത്തിൻ കീഴിലായി.
◦ പോർച്ചുഗീസ് പ്രദേശങ്ങൾ: ഗോവ, ദാമൻ, ദിയു എന്നിവ സൈനിക
നടപടിയിലൂടെ വിമോചിപ്പിക്കുകയും 1961-ൽ ഇന്ത്യൻ യൂണിയനിൽ ലയിപ്പിക്കുകയും
ചെയ്തു. ദാദ്ര, നഗർ ഹവേലി 1954-ൽ വിമോചിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
• സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ ഭാഷാപരമായ പുനഃസംഘടന:
◦ ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ് നേരത്തെ ഭാഷാടിസ്ഥാനത്തിൽ കമ്മിറ്റികൾ സംഘടിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു (നാഗ്പൂർ, 1920).
◦ പോറ്റി ശ്രീരാമുലു നിരാഹാര സമരത്തിനിടെ മരിച്ചതോടെ ആവശ്യം ശക്തമായി. ഇത്
1953 ഒക്ടോബർ 1-ന് ആന്ധ്ര സംസ്ഥാനം രൂപീകരിക്കുന്നതിലേക്ക് നയിച്ചു.
◦ സംസ്ഥാന പുനഃസംഘടനാ കമ്മീഷൻ (1953): ജസ്റ്റിസ് ഫസൽ അലിയുടെ കീഴിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടു.
◦ ഫലം: സംസ്ഥാന പുനഃസംഘടനാ ബിൽ (1956) പ്രകാരം 1956 നവംബർ 1-ന് 14 ഭാഷാ സംസ്ഥാനങ്ങളും 6 കേന്ദ്രഭരണ പ്രദേശങ്ങളും രൂപീകരിച്ചു.
സാമ്പത്തിക അടിത്തറ
• സാമ്പത്തിക മാതൃക:
സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യ ഒരു മിശ്രസമ്പദ്വ്യവസ്ഥ സ്വീകരിച്ചു. പൊതുമേഖലയ്ക്ക്
പ്രാധാന്യം നൽകുകയും സാമ്പത്തികാസൂത്രണത്തിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുകയും
ചെയ്തു.
• ആസൂത്രണം: 1950-ൽ ആസൂത്രണ കമ്മീഷൻ നിയമിക്കപ്പെട്ടു
(നെഹ്റു ചെയർമാനായി). ഒന്നാം പഞ്ചവത്സര പദ്ധതി കാർഷിക വികസനത്തിൽ
(ഭക്ഷ്യക്ഷാമവും ദാരിദ്ര്യവും പരിഹരിക്കാൻ) ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു. ഇത്
ഭക്രാനംഗൽ പോലുള്ള നദീതട പദ്ധതികൾക്ക് കാരണമായി.
• വ്യാവസായികവൽക്കരണം: രണ്ടാം പഞ്ചവത്സര പദ്ധതി
വ്യാവസായിക വികസനത്തിനും പൊതുമേഖലയെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനും ഊന്നൽ നൽകി.
വിദേശ സഹായത്തോടെ ഇരുമ്പുരുക്ക് വ്യവസായങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു (ഉദാ:
റൂർക്കേല - ജർമ്മനി, ഭിലായ് - സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ).
• ഭൂപരിഷ്കരണം: ഭൂവുടമസ്ഥതയ്ക്ക് പരിധി നിശ്ചയിക്കാനും
മിച്ചഭൂമി ഭൂരഹിതർക്ക് വിതരണം ചെയ്യാനും ലക്ഷ്യമിട്ടു. വിനോബ ഭാവെയുടെ
നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഭൂദാന പ്രസ്ഥാനം സ്വമേധയാ ഭൂമി ദാനം ചെയ്യാൻ
പ്രേരിപ്പിച്ചു.
• കാർഷിക വിപ്ലവങ്ങൾ (1960-കൾ മുതൽ):
◦ ഹരിത വിപ്ലവം: ഭക്ഷ്യ സ്വയംപര്യാപ്തത കൈവരിക്കാൻ ഉയർന്ന
വിളവ് നൽകുന്ന വിത്തുകൾ, രാസവളങ്ങൾ, യന്ത്രങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഉപയോഗം. ഡോ.
എം.എസ്. സ്വാമിനാഥൻ ഇന്ത്യയിലെ ഹരിത വിപ്ലവത്തിന്റെ പിതാവാണ്.
◦ ധവള വിപ്ലവം: പാൽ ഉത്പാദനം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ലക്ഷ്യമിട്ടു (നേതൃത്വം ഡോ. വർഗീസ് കുര്യൻ; 'അമുൽ' രൂപീകരണം).
• ബാങ്കുകളുടെ ദേശസാൽക്കരണം (1969): സാധാരണക്കാർക്ക് വായ്പകളും ബാങ്കിംഗ് സേവനങ്ങളും ഉറപ്പാക്കാൻ ഇന്ദിരാഗാന്ധി 14 പ്രധാന ബാങ്കുകളെ സർക്കാർ ഏറ്റെടുത്തു.
ശാസ്ത്രം, സാങ്കേതികവിദ്യ, വിദേശനയം
• ശാസ്ത്രീയ മനോഭാവം:
ഹോമി ജെ. ഭാഭ, മേഘനാഥ് സാഹ തുടങ്ങിയ ഉപദേശകരുടെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശത്തിൽ
നെഹ്റു ശാസ്ത്ര-സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ വികസനത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. ഐഐടി,
ബാർക് (BARC), എയിംസ് (AIIMS) തുടങ്ങിയ സ്ഥാപനങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.
• ബഹിരാകാശ ഗവേഷണം: വിക്രം സാരാഭായിയും ഹോമി ജെ. ഭാഭയും
പ്രമുഖ തുടക്കക്കാരായിരുന്നു. ഇന്ത്യൻ ബഹിരാകാശ ഗവേഷണ സംഘടന (ISRO) 1969-ൽ
സ്ഥാപിതമായി. ആര്യഭട്ടയുടെ വിക്ഷേപണം (1975), ചന്ദ്രയാൻ, മംഗൾയാൻ പോലുള്ള
ദൗത്യങ്ങൾ എന്നിവ നേട്ടങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
• വിദേശനയം (ശില്പി: ജവഹർലാൽ നെഹ്റു): ദേശീയ താൽപ്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ അധിഷ്ഠിതം.
◦ അടിസ്ഥാന തത്വങ്ങൾ: സമാധാനപരമായ സഹവർത്തിത്വം, കോളനിവിരുദ്ധത/വർണ്ണവിവേചന വിരുദ്ധത, ചേരിചേരാ നയം, പഞ്ചശീല തത്വങ്ങൾ.
◦ പഞ്ചശീല തത്വങ്ങൾ (1954): പരമാധികാരത്തോടുള്ള പരസ്പര
ബഹുമാനം, ആക്രമണമില്ലായ്മ, ആഭ്യന്തര കാര്യങ്ങളിൽ ഇടപെടാതിരിക്കൽ,
സമാധാനപരമായ സഹവർത്തിത്വം എന്നിവ ഉൾപ്പെട്ടു.
◦ ചേരിചേരാ പ്രസ്ഥാനം (NAM): ശീതയുദ്ധകാലത്ത് യുഎസ്
അല്ലെങ്കിൽ സോവിയറ്റ് ശക്തി ചേരികളിൽ ചേരാതെ സ്വതന്ത്ര നിലപാട്
സ്വീകരിക്കാൻ ഇന്ത്യയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ രൂപീകരിച്ചു.
കേരള മാതൃക
• രൂപീകരണം: 1956 നവംബർ 1-ന് കേരള സംസ്ഥാനം ഔദ്യോഗികമായി നിലവിൽ വന്നു. ഇ.എം.എസ്. നമ്പൂതിരിപ്പാട് 1957-ൽ ആദ്യത്തെ സർക്കാർ രൂപീകരിച്ചു.
• ഭൂപരിഷ്കരണം: കേരള ഭൂപരിഷ്കരണ (ഭേദഗതി) നിയമം (1970)
ജന്മി സമ്പ്രദായം നിർത്തലാക്കുകയും കുടിയാന്മാർക്ക് സ്ഥിരം ഉടമസ്ഥാവകാശം
നൽകുകയും ഭൂവുടമസ്ഥതയ്ക്ക് പരിധി നിശ്ചയിക്കുകയും ചെയ്തു.
• വിദ്യാഭ്യാസം: 1991 ഏപ്രിൽ 18-ന് കേരളം ഇന്ത്യയിലെ
ആദ്യത്തെ സമ്പൂർണ്ണ സാക്ഷരതാ സംസ്ഥാനമായി. ഭൂപരിഷ്കരണം, സാമൂഹിക
പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ, 1958-ലെ കേരള വിദ്യാഭ്യാസ നിയമം എന്നിവ പുരോഗതിയെ
പിന്തുണച്ചു.
• ആരോഗ്യം: വികസിത രാജ്യങ്ങളുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്താവുന്ന
ഒരു പൊതുജനാരോഗ്യ സംവിധാനം കേരളം കൈവരിച്ചു. കുറഞ്ഞ ശിശുമരണനിരക്ക്,
കുറഞ്ഞ മാതൃമരണനിരക്ക്, ഉയർന്ന ആയുർദൈർഘ്യം എന്നിവ ശ്രദ്ധേയമാണ്, ഇത്
ഉയർന്ന മാനവ വികസന സൂചികയ്ക്ക് കാരണമായി.
അദ്ധ്യായം 8: ജനാധിപത്യം: ഒരു ഇന്ത്യൻ അനുഭവം
ഇന്ത്യയിലെ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ സ്ഥാപനവും അത് നേരിട്ട വെല്ലുവിളികളും, ജനകീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ, ഭരണഘടനാ പ്രതിസന്ധികൾ എന്നിവ ഈ അധ്യായം പരിശോധിക്കുന്നു.
ജനാധിപത്യ വ്യവസ്ഥയുടെ സ്ഥാപനം
• വിഭജനാനന്തര വെല്ലുവിളികൾ:
അഭയാർത്ഥി പ്രതിസന്ധിക്ക് (ട്രെയിൻ ടു പാകിസ്ഥാൻ എന്ന നോവലിൽ
വിവരിച്ചതുപോലെ) 1955-ലെ പൗരത്വ നിയമം, ന്യൂനപക്ഷാവകാശങ്ങൾ
മൗലികാവകാശങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തൽ തുടങ്ങിയ രാഷ്ട്രീയ പരിഹാരങ്ങൾ
ആവശ്യമായിരുന്നു.
• സംയോജന ഉടമ്പടികൾ: നാട്ടുരാജ്യങ്ങൾ സ്റ്റാൻഡ് സ്റ്റിൽ
എഗ്രിമെന്റ്, ലയനക്കരാർ (സ്വയംഭരണാവകാശം നിലനിർത്തി), ലയന ഉടമ്പടി
(സ്വയംഭരണാവകാശം അവസാനിപ്പിച്ച്) എന്നിവയിലൂടെ സംയോജിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
• ഒന്നാം പൊതു തിരഞ്ഞെടുപ്പ് (1951-1952): തിരഞ്ഞെടുപ്പ്
കമ്മീഷൻ രൂപീകരിച്ചതിന് ശേഷം (1950 ജനുവരി 25) നടന്നു. മണ്ഡല പുനർനിർണയം,
പ്രായപൂർത്തി വോട്ടവകാശത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി വോട്ടർ പട്ടിക തയ്യാറാക്കൽ,
നിരക്ഷരരായ ഭൂരിപക്ഷത്തെ ബോധവൽക്കരിക്കൽ എന്നിവയായിരുന്നു വെല്ലുവിളികൾ.
ജവഹർലാൽ നെഹ്റു ആദ്യത്തെ പ്രധാനമന്ത്രിയായി.
• രാഷ്ട്രീയ മാറ്റം: തുടക്കത്തിൽ ഇന്ത്യയിൽ ഒരു
പാർട്ടിയുടെ ആധിപത്യമായിരുന്നു (ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്). 1989-ലെ
തിരഞ്ഞെടുപ്പിന് ശേഷം ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യം ഒരു ബഹുകക്ഷി
സമ്പ്രദായത്തിലേക്കും മുന്നണി രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്കും മാറി (ഉദാ: ദേശീയ
ജനാധിപത്യ സഖ്യം (NDA), ഐക്യ പുരോഗമന സഖ്യം (UPA)).
അടിയന്തരാവസ്ഥ: ഒരു പ്രതിസന്ധി ഘട്ടം (1975-1977)
• പശ്ചാത്തലം:
മൊറാർജി ദേശായിയുടെ (ഗുജറാത്ത്)യും ജയപ്രകാശ് നാരായണന്റെയും (ബിഹാർ)
നേതൃത്വത്തിലുള്ള പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ, സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധികൾ (ഭക്ഷ്യക്ഷാമം,
തൊഴിലില്ലായ്മ) എന്നിവ.
• കാരണം: പ്രധാനമന്ത്രി ഇന്ദിരാഗാന്ധിയുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് അലഹബാദ് ഹൈക്കോടതി അസാധുവാക്കി.
• പ്രഖ്യാപനം: ആഭ്യന്തര സുരക്ഷയ്ക്ക് ഭീഷണിയുണ്ടെന്ന് ആരോപിച്ച് 1975 ജൂൺ 25-ന് ആർട്ടിക്കിൾ 352 പ്രകാരം ആഭ്യന്തര അടിയന്തരാവസ്ഥ പ്രഖ്യാപിച്ചു.
• പ്രത്യാഘാതം: മൗലികാവകാശങ്ങൾ മരവിപ്പിച്ചു, ഫെഡറൽ
സംവിധാനം ഇല്ലാതായി, അധികാരം കേന്ദ്ര സർക്കാരിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ചു,
മാധ്യമങ്ങൾക്ക് സെൻസർഷിപ്പ് ഏർപ്പെടുത്തി.
• അനന്തരഫലം: 1977 മാർച്ചിൽ അടിയന്തരാവസ്ഥ പിൻവലിച്ചു.
തുടർന്നുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ കോൺഗ്രസ് പരാജയപ്പെട്ടു, ജനതാ പാർട്ടി മൊറാർജി
ദേശായിയെ പ്രധാനമന്ത്രിയാക്കി സർക്കാർ രൂപീകരിച്ചു.
സാമൂഹ്യനീതിക്കുവേണ്ടിയുള്ള ജനകീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ
• പിന്നാക്ക വിഭാഗ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ:
◦ മണ്ഡൽ കമ്മീഷൻ (1979): ജനതാ പാർട്ടി ബി.പി. മണ്ഡലിന്റെ കീഴിൽ നിയമിച്ചു.
◦ ശുപാർശ: മറ്റ് പിന്നാക്ക വിഭാഗങ്ങൾക്ക് (OBC) ജോലികളിലും വിദ്യാഭ്യാസത്തിലും 27% സംവരണം.
◦ നടപ്പിലാക്കൽ: 1990-ൽ വി.പി. സിംഗ് സർക്കാർ നടപ്പിലാക്കി.
• ദളിത് പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ: ഡോ. ബി.ആർ. അംബേദ്കറിൽ നിന്ന് പ്രചോദനം ഉൾക്കൊണ്ട്, പ്രാതിനിധ്യത്തിനും സാമൂഹിക നീതിക്കും വേണ്ടി പ്രവർത്തിച്ചു.
◦ ദളിത് പാന്തേഴ്സ് (മഹാരാഷ്ട്ര, 1972): ജാതി വിവേചനത്തിനും പോലീസ് അതിക്രമങ്ങൾക്കുമെതിരെ ശക്തമായ പ്രതിരോധം സംഘടിപ്പിച്ചു.
◦ ബഹുജൻ സമാജ് പാർട്ടി (BSP): കാൻഷി റാമിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ BAMCEF-ൽ നിന്ന് (1978) രൂപീകരിച്ചു, യുപി, പഞ്ചാബ് തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനം നേടി.
• വനിതാ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ:
◦ ചാരായ വിരുദ്ധ സമരം (ആന്ധ്രാപ്രദേശ്, 1990-കൾ): ഗാർഹിക പീഡനത്തിനും സാമ്പത്തിക തകർച്ചയ്ക്കും കാരണമായ നാടൻ മദ്യത്തിന്റെ വ്യാപകമായ ഉപയോഗത്തിനെതിരെ സ്ത്രീകൾ പ്രതിഷേധിച്ചു.
◦ നിർഭയ പ്രസ്ഥാനം (ഡൽഹി, 2012): ലൈംഗികാതിക്രമങ്ങൾക്കെതിരായ ബഹുജന പ്രസ്ഥാനം. ഇത് 2013-ലെ ഇന്ത്യൻ ക്രിമിനൽ നിയമ ഭേദഗതിക്ക് (നിർഭയ നിയമം) കാരണമായി.
• പരിസ്ഥിതി, വിഭവ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ:
◦ ചിപ്കോ പ്രസ്ഥാനം (ഉത്തരാഖണ്ഡ്): സ്ത്രീകളുടെ പങ്കാളിത്തം, മരങ്ങളെ ആലിംഗനം ചെയ്യുന്ന തന്ത്രം (നേതൃത്വം സുന്ദർലാൽ ബഹുഗുണ).
◦ സൈലന്റ് വാലി പ്രസ്ഥാനം (കേരളം): മഴക്കാടുകളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി നിർദ്ദിഷ്ട ജലവൈദ്യുത പദ്ധതിക്കെതിരെ.
◦ നർമ്മദ ബച്ചാവോ ആന്ദോളൻ: ആദിവാസികളുടെ ഉപജീവനമാർഗ്ഗം
സംരക്ഷിക്കാനും അന്യായമായ കുടിയൊഴിപ്പിക്കലിനെതിരെ പോരാടാനും മേധാ പട്കറുടെ
നേതൃത്വത്തിൽ സർദാർ സരോവർ പദ്ധതിക്കെതിരെ.
• വിവരാവകാശ പ്രസ്ഥാനം (RTI): പൊതുമരാമത്ത് ജോലികളിൽ
സുതാര്യത ഉറപ്പാക്കാൻ രാജസ്ഥാനിൽ (1990) മസ്ദൂർ കിസാൻ ശക്തി സംഘതൻ (MKSS)
ആരംഭിച്ചു. ഇത് വിവരാവകാശ നിയമം (2005) നടപ്പിലാക്കുന്നതിലേക്ക് നയിച്ചു.
പ്രാദേശിക പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ
പ്രത്യേക പരിഗണന, സ്വയംഭരണം, അല്ലെങ്കിൽ വിഘടനവാദം എന്നിവയ്ക്കായി പ്രാദേശിക പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ ഉയർന്നുവരുന്നു.
• ദ്രാവിഡ പ്രസ്ഥാനം (തമിഴ്നാട്): ദ്രാവിഡ ജനതയുടെ
രാഷ്ട്രീയ ശാക്തീകരണത്തിനും തമിഴ് ഭാഷയുടെ വളർച്ചയ്ക്കും വേണ്ടിയുള്ള
പ്രസ്ഥാനം. ഇ.വി. രാമസ്വാമി നായ്ക്കരുടെ സ്വാഭിമാന പ്രസ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന്
ദ്രാവിഡ മുന്നേറ്റ കഴകം (DMK) എന്ന രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയായി പരിണമിച്ചു.
• അസം പ്രസ്ഥാനം (കുടിയേറ്റ വിരുദ്ധം): പ്രധാനമായും
ബംഗ്ലാദേശികളിൽ നിന്നുള്ള അനധികൃത കുടിയേറ്റത്തിനെതിരെ ഓൾ അസം
സ്റ്റുഡന്റ്സ് യൂണിയന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന പ്രക്ഷോഭം (1979-1985).
• സ്വയംഭരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ: പ്രത്യേക സംസ്ഥാനങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെടുന്നു (ഉദാ: ജാർഖണ്ഡ്, തെലങ്കാന - 2014-ൽ രൂപീകരിച്ചു).
• വിഘടനവാദ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ: സ്വതന്ത്ര രാജ്യങ്ങൾ രൂപീകരിക്കാൻ ലക്ഷ്യമിടുന്നു.
◦ ഖാലിസ്ഥാൻ പ്രസ്ഥാനം (പഞ്ചാബ്): പ്രത്യേക സിഖ് രാഷ്ട്രത്തിനായുള്ള ആവശ്യം, 'ഓപ്പറേഷൻ ബ്ലൂ സ്റ്റാർ' (1984) വഴി അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടു.
◦ ജമ്മുവും കശ്മീരും: സ്വാതന്ത്ര്യം നേടാനോ പാകിസ്ഥാനിൽ
ചേരാനോ ലക്ഷ്യമിടുന്ന പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ. ആർട്ടിക്കിൾ 370 പ്രകാരമുള്ള പ്രത്യേക
അവകാശങ്ങൾ 2019-ൽ റദ്ദാക്കി, സംസ്ഥാനത്തെ രണ്ട് കേന്ദ്രഭരണ പ്രദേശങ്ങളായി
പുനഃസംഘടിപ്പിച്ചു.
ജനാധിപത്യത്തിലെ വെല്ലുവിളികൾ
• വർഗീയത: മതത്തിന്റെ പേരിൽ ജനങ്ങളെ വിഭജിച്ച് ഐക്യത്തിനും അഖണ്ഡതയ്ക്കും ഭീഷണി സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
• കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന ബന്ധങ്ങളിലെ സംഘർഷങ്ങൾ: ഭരണഘടന കൂടുതൽ
അധികാരം കേന്ദ്രത്തിന് നൽകുന്നു. ഗവർണർമാരിലൂടെ കേന്ദ്ര സർക്കാരുകൾ
പലപ്പോഴും ഇടപെടുന്നു. ഈ സംഘർഷം പഠിക്കാൻ സർക്കാർ കമ്മീഷൻ (1983)
നിയോഗിക്കപ്പെട്ടു.
• ഗവർണറുടെ പങ്ക്: പലപ്പോഴും വിവാദപരമാണ്, പ്രത്യേകിച്ചും
ആർട്ടിക്കിൾ 356 (രാഷ്ട്രപതി ഭരണം) ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഇത് ഗവർണറുടെ
റിപ്പോർട്ടിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സംസ്ഥാന സർക്കാരുകളെ പിരിച്ചുവിടാൻ
രാഷ്ട്രപതിക്ക് അധികാരം നൽകുന്നു. ഗവർണർ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ നാമമാത്ര തലവൻ
മാത്രമാണ്.
• അഴിമതി: നിയമവിരുദ്ധമായ നേട്ടങ്ങൾക്കായി അധികാരം
ഉപയോഗിക്കൽ. ഇലക്ടറൽ ബോണ്ട് പദ്ധതി ഭരണഘടനാ വിരുദ്ധമാണെന്ന് സുപ്രീം കോടതി
2024-ൽ റദ്ദാക്കി.
• രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ക്രിമിനൽവൽക്കരണം: ക്രിമിനൽ പശ്ചാത്തലമുള്ള വ്യക്തികൾ രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നത്.
• കൂറുമാറ്റം: തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഒരു പ്രതിനിധി തന്റെ
പാർട്ടി ഉപേക്ഷിക്കുന്നത്. 1967-ന് ശേഷം ഉയർന്നുവന്ന ഈ പ്രവണത കൂറുമാറ്റ
നിരോധന നിയമം (1985, 52-ാം ഭരണഘടനാ ഭേദഗതി) വഴി നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടു.
അദ്ധ്യായം 9: ഇന്ത്യൻ സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയെ അറിയുക
സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥ എന്ന ആശയവും ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തിന്റെ തനതായ സവിശേഷതകളായ ജാതി, മതം, ഭാഷ, ആദിവാസി സമൂഹം, ഗ്രാമീണ-നഗര സമൂഹങ്ങൾ എന്നിവയും ഈ അധ്യായം വിശകലനം ചെയ്യുന്നു.
സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥ
• ജൈവ വ്യവസ്ഥ (Organic System):
സമൂഹത്തെ ഒരു സങ്കീർണ്ണ യന്ത്രത്തോടോ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ജൈവ ഘടനയോടോ
ഉപമിക്കുന്നു. അതിൽ പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ട ഭാഗങ്ങൾ സന്തുലിതാവസ്ഥ നിലനിർത്താൻ
നിർദ്ദിഷ്ട പ്രവർത്തനങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു.
• സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥ: വിവിധ സാമൂഹിക സ്ഥാപനങ്ങൾ
(വിദ്യാഭ്യാസം, നിയമം, സർക്കാർ, മതം) സ്ഥിരത, വളർച്ച, ക്രമം എന്നിവ
ഉറപ്പാക്കാൻ പരസ്പരാശ്രിതമായി പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ രൂപപ്പെടുന്നു.
• ഹെർബർട്ട് സ്പെൻസർ: മനുഷ്യശരീരവും സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയും
തമ്മിലുള്ള സാമ്യം എടുത്തു കാണിച്ചുകൊണ്ട് സാമൂഹിക ജീവി (Social Organism)
എന്ന ആശയം വികസിപ്പിച്ചു.
• ജി.എസ്. ഘുര്യേ: ഇന്ത്യൻ സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയുടെ
സങ്കീർണ്ണമായ ഘടന, വൈവിധ്യം, തുടർച്ച എന്നിവയെക്കുറിച്ച് രേഖപ്പെടുത്തിയ
പ്രമുഖ ഇന്ത്യൻ സാമൂഹ്യശാസ്ത്രജ്ഞൻ.
I. ജാതിവ്യവസ്ഥ
ഇന്ത്യൻ
സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥയുടെ പ്രധാന സവിശേഷതയാണ് ജാതിവ്യവസ്ഥ. ഇത് ഹിന്ദുമതവുമായി
ആഴത്തിൽ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എം.എൻ. ശ്രീനിവാസ് ഇതിനെക്കുറിച്ച്
വിപുലമായ പഠനങ്ങൾ നടത്തി.
• സാമൂഹിക ശ്രേണി: സമൂഹത്തെ തട്ടുകളായി തരംതിരിച്ചു. ഇത്
ഒരു വ്യക്തിയുടെ പദവി, പങ്ക്, ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ എന്നിവ നിർണ്ണയിച്ചു.
ജാതിക്ക് പുറത്തുള്ളവർ (പഞ്ചമർ) ഗ്രാമങ്ങൾക്ക് പുറത്ത് താമസിച്ചു.
• തൊഴിൽ വിഭജനം: ഓരോ ജാതിക്കും പ്രത്യേക പാരമ്പര്യ തൊഴിലുകൾ നൽകി. ഇത് സാമൂഹിക ചലനാത്മകതയെ പരിമിതപ്പെടുത്തി.
• സാമൂഹിക നിയന്ത്രണവും ക്രമവും: ശുദ്ധി-അശുദ്ധി എന്ന
ആശയത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി, ജാതി വ്യത്യാസങ്ങൾ കർശനമായി നിലനിർത്തുകയും
അയിത്തത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്തു. പൗരാവകാശ സംരക്ഷണ നിയമം, 1955 ഈ
ആചാരം നിരോധിക്കുന്നു.
• വിവാഹത്തിലെ നിയന്ത്രണങ്ങൾ: സ്വന്തം ജാതിയിൽ നിന്ന് വിവാഹം കഴിക്കുന്നതിനെ (എൻഡോഗാമി) പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.
• അസമത്വവും പാർശ്വവൽക്കരണവും: താഴ്ന്ന ജാതിക്കാർക്ക് വിദ്യാഭ്യാസം, ഭൂമി, വിഭവങ്ങൾ എന്നിവ നിഷേധിക്കപ്പെട്ടു.
II. മതം
ഇന്ത്യ ഒരു മതേതര രാഷ്ട്രമാണ് (ആമുഖം). മതത്തിന്റെ പേരിൽ വിവേചനം പാടില്ലെന്ന് ഭരണഘടന (ആർട്ടിക്കിൾ 15) അനുശാസിക്കുന്നു.
• സാമൂഹിക നിയന്ത്രണത്തിനുള്ള ഉപകരണം: സത്യസന്ധത,
സഹാനുഭൂതി, നീതി തുടങ്ങിയ മാനുഷിക മൂല്യങ്ങൾ മതങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഇത്
വ്യക്തിഗത പെരുമാറ്റത്തെ നയിക്കുകയും സാമൂഹിക ക്രമം ഉറപ്പാക്കുകയും
ചെയ്യുന്നു.
• സാംസ്കാരിക വൈവിധ്യത്തെ സമ്പന്നമാക്കുന്നു:
വിശ്വാസങ്ങൾ, കലകൾ, സാഹിത്യം എന്നിവയിലൂടെ മതം പ്രകടമാകുന്നു. ഇത്
ആരാധനാലയങ്ങളിലും കബീർ ദാസ്, ഗുരു നാനാക്ക് തുടങ്ങിയ വ്യക്തികളിലും കാണാം.
• സാമൂഹിക മാറ്റത്തെ ത്വരിതപ്പെടുത്തുന്നു: മതപരമായ
പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ ചിലപ്പോൾ വിവേചനത്തെ വെല്ലുവിളിക്കുന്ന സാമൂഹിക
പ്രസ്ഥാനങ്ങളായി മാറുന്നു (ഉദാ: രാജാ റാം മോഹൻ റോയിയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള
ബ്രഹ്മസമാജം).
III. ഭാഷ
ഇന്ത്യയിൽ 22 ഔദ്യോഗിക ഭാഷകളും വലിയ
ഭാഷാപരമായ വൈവിധ്യവുമുണ്ട്. സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരം രാജ്യം പുനഃസംഘടിപ്പിച്ചത്
ഭാഷാടിസ്ഥാനത്തിലായിരുന്നു.
• പ്രൊഫ. ഇരാവതി കാർവെയുടെ വർഗ്ഗീകരണം: ഭാഷകളെ ഇൻഡോ-യൂറോപ്യൻ, ദ്രാവിഡ, ആസ്ട്രോ-ഏഷ്യാറ്റിക് കുടുംബങ്ങളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു.
• പങ്ക്:
◦ സാംസ്കാരിക പാരമ്പര്യങ്ങളെ ജൈവികമാക്കുന്നു: ഭാഷ സാമൂഹിക പാരമ്പര്യങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു (ഉദാ: വടക്കൻ പാട്ടുകളുടെ വാമൊഴി പാരമ്പര്യം).
◦ ഒരു സ്വത്വബോധം നൽകുന്നു: ആളുകളെ അവരുടെ പ്രാദേശിക സ്വത്വങ്ങളുമായി (ഉദാ: തമിഴർ, മലയാളികൾ) ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.
◦ ബഹുമാനവും സഹവർത്തിത്വവും വളർത്തുന്നു: ഒന്നിലധികം ഭാഷകൾ പഠിക്കുന്നത് വിശാലമായ കാഴ്ചപ്പാടുകളും വ്യത്യസ്ത സംസ്കാരങ്ങളോടുള്ള ബഹുമാനവും വികസിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.
IV. ആദിവാസി സമൂഹം
ആദിവാസി
സമൂഹങ്ങൾ തദ്ദേശീയ സമൂഹങ്ങളും ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തിന്റെ അവിഭാജ്യ ഘടകവുമാണ്.
ആദിവാസി ജനസംഖ്യയുടെ കാര്യത്തിൽ ഇന്ത്യ ലോകത്ത് രണ്ടാം സ്ഥാനത്താണ്.
• സുസ്ഥിര ജീവിതം: ആദിവാസികൾ പ്രകൃതിയുമായി അടുത്ത ബന്ധം
പുലർത്തി ജീവിക്കുന്നു. സുസ്ഥിര കൃഷിരീതികൾ പിന്തുടരുകയും വനങ്ങൾ
സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് പാരിസ്ഥിതിക സന്തുലിതാവസ്ഥ
നിലനിർത്തുന്നു.
• പരമ്പരാഗത അറിവ്: കൃഷി, ഔഷധം, ജൈവവൈവിധ്യ സംരക്ഷണം (ഉദാ: പരമ്പരാഗത നെല്ലിനങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കൽ) എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള വിലയേറിയ അറിവ് ഇവർക്കുണ്ട്.
• സാംസ്കാരിക പൈതൃകം: തനതായ ഭാഷകൾ, കലാരൂപങ്ങൾ (ഉദാ:
വാർളി പെയിന്റിംഗ്), ഉത്സവങ്ങൾ, സംഗീതം, നൃത്തം എന്നിവയിലൂടെ അവർ ഇന്ത്യൻ
സംസ്കാരത്തെ പരിപോഷിപ്പിക്കുന്നു.
• പ്രതിരോധം: ചൂഷണത്തിനും അടിച്ചമർത്തലിനുമെതിരെ അവർ നിരവധി സമരങ്ങൾ നയിച്ചു (ഉദാ: സാന്താൾ കലാപം 1855-56, മുണ്ട കലാപം 1899-1900).
V. ഗ്രാമീണ-നഗര സമൂഹങ്ങൾ
• ഗ്രാമീണ സമൂഹം:
കൃഷിയെയും ചെറുകിട വ്യവസായങ്ങളെയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളത്; അടുത്ത
ബന്ധങ്ങളും പരമ്പരാഗത ജീവിതശൈലികളും ഇതിന്റെ സവിശേഷതകളാണ്. ഇത് ഇന്ത്യയുടെ
കാർഷികാധിഷ്ഠിത സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയുടെ നട്ടെല്ലാണ്.
• നഗര സമൂഹം: വൈവിധ്യമാർന്ന വ്യവസായങ്ങൾ, സേവനങ്ങൾ, ആധുനിക സൗകര്യങ്ങൾ, വേഗതയേറിയതും വൈവിധ്യപൂർണ്ണവുമായ ജനസംഖ്യ എന്നിവ ഇതിന്റെ സവിശേഷതകളാണ്.
• പരസ്പരാശ്രിതത്വം: ഒരു ഗ്രാമീണ-നഗര തുടർച്ച
നിലവിലുണ്ട്. നഗരങ്ങൾ അസംസ്കൃത വസ്തുക്കൾക്കും ഭക്ഷണത്തിനും ഗ്രാമങ്ങളെയും,
ഗ്രാമങ്ങൾ സാങ്കേതികവിദ്യയ്ക്കും വിപണികൾക്കും നഗരങ്ങളെയും
ആശ്രയിക്കുന്നു.
വൈവിധ്യം, ബഹുസ്വരത, ദേശീയോദ്ഗ്രഥനം
• വൈവിധ്യവും ബഹുസ്വരതയും:
വൈവിധ്യം കേവലം വ്യത്യാസങ്ങളെ (സാംസ്കാരികം, ഭാഷാപരം) സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
എന്നാൽ ബഹുസ്വരതയിൽ ഈ വൈവിധ്യമാർന്ന ഘടകങ്ങൾ സഹവർത്തിത്വത്തോടെ
നിലനിൽക്കുകയും പരസ്പര ബഹുമാനം, ആശയവിനിമയം, ഐക്യം എന്നിവ വളർത്തുകയും
വേണം.
• ദേശീയോദ്ഗ്രഥനം: സാംസ്കാരിക, ഭാഷാ, മതപരമായ വൈവിധ്യത്തെ
മാനിച്ചുകൊണ്ട് ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തെ ഒരു ദേശീയ സ്വത്വത്തിലേക്ക്
ഏകീകരിക്കുന്ന പ്രക്രിയ. ജനാധിപത്യം, മതേതരത്വം, ന്യൂനപക്ഷങ്ങളെ
സംരക്ഷിക്കുന്ന നിയമവ്യവസ്ഥ എന്നിവ ഇതിനെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു.
സോഷ്യൽ സയൻസ് II (ഭാഗം 2)
അദ്ധ്യായം 6: മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഭൂമി
ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന ഭൗമചലനങ്ങളെയും അവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രകൃതിദുരന്തങ്ങളെയും ഈ അധ്യായം ചർച്ച ചെയ്യുന്നു.
ഭൗമചലനങ്ങളും കാരണമാകുന്ന ശക്തികളും
• ഭൗമചലനങ്ങൾ: ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തിൽ ഉയർച്ചതാഴ്ചകൾക്ക് കാരണമാകുന്നു.
• അന്തർജനകീയ ചലനങ്ങൾ (Endogenic Movements):
റേഡിയോആക്ടിവിറ്റി, ആദിമ താപം, സംവഹന പ്രവാഹങ്ങൾ (താപ വ്യതിയാനം മൂലം
മാന്റിലിലെ മാഗ്മയുടെ ചാക്രിക ചലനം) തുടങ്ങിയ ഭൂമിക്കുള്ളിലെ ശക്തികളാൽ
ഉണ്ടാകുന്നു.
• ബാഹ്യജനകീയ ചലനങ്ങൾ (Exogenic Movements):
ഗുരുത്വാകർഷണം, ഒഴുകുന്ന വെള്ളം, കാറ്റ്, താപനില വ്യതിയാനം മൂലമുണ്ടാകുന്ന
തന്മാത്രാ സമ്മർദ്ദം തുടങ്ങിയ ഉപരിതലത്തിലെ ബാഹ്യശക്തികളാൽ ഉണ്ടാകുന്നു.
അന്തർജനകീയ ചലനങ്ങൾ
അന്തർജനകീയ ചലനങ്ങളെ ഡയസ്ട്രോഫിക് (മന്ദഗതിയിലുള്ളവ), പെട്ടെന്നുള്ള ചലനങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ തരംതിരിക്കുന്നു.
• ഡയസ്ട്രോഫിക് ചലനങ്ങൾ (മന്ദഗതിയിലുള്ളവ): ഭൂവൽക്കത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങളെ ഉയർത്തുകയോ നിർമ്മിക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന പ്രക്രിയകൾ.
◦ ഭൂഖണ്ഡ രൂപീകരണ ചലനങ്ങൾ (Epeirogenic Movements): ഭൂവൽക്കത്തിന്റെ വലിയ ഭാഗങ്ങളെ കാര്യമായ രൂപഭേദമില്ലാതെ ഉയർത്തുന്നു.
◦ പർവ്വത രൂപീകരണ ചലനങ്ങൾ (Orogenic Movements): പർവതങ്ങളുടെ (ഉദാ: ഹിമാലയം പോലുള്ള മടക്കുപർവ്വതങ്ങൾ) രൂപീകരണത്തിന് കാരണമാകുന്നു.
◦ ഹോർസ്റ്റ്, ഗ്രാബൻ: ഹോർസ്റ്റ് ഉയർന്ന ബ്ലോക്കും (ഭ്രംശ പർവ്വതം); ഗ്രാബൻ ഭ്രംശനം മൂലം താഴ്ന്നുപോയ ബ്ലോക്കും ആണ്.
• പെട്ടെന്നുള്ള ചലനങ്ങൾ:
◦ അഗ്നിപർവ്വത പ്രവർത്തനം (Volcanism): മാഗ്മയുടെ
(മാന്റിലിലെ ഉരുകിയ പാറ) രൂപീകരണവും ചലനവും ഉൾപ്പെടുന്ന പ്രക്രിയ. മാഗ്മ
ഉപരിതലത്തിലോ ഭൂവൽക്കത്തിലോ എത്തുമ്പോൾ അതിനെ ലാവ എന്ന് പറയുന്നു.
▪ അഗ്നിപർവ്വതങ്ങൾ: മാഗ്മ, വാതകങ്ങൾ, ചാരം, പൈറോക്ലാസ്റ്റിക് വസ്തുക്കൾ എന്നിവ പുറന്തള്ളുന്ന ശിലാമണ്ഡലത്തിലെ വിള്ളലുകൾ.
▪ വിതരണം: പ്രധാന അഗ്നിപർവ്വത മേഖലകൾ സാധാരണയായി പ്രധാന ഫലകങ്ങളുടെ അതിരുകളിലാണ് (ഉദാ: പസഫിക് അഗ്നി വലയം).
▪ ലഘൂകരണം: നിരന്തരമായ നിരീക്ഷണം, മുൻകൂർ മുന്നറിയിപ്പുകൾ, പ്രതിരോധശേഷിയുള്ള കെട്ടിടങ്ങൾ നിർമ്മിക്കൽ എന്നിവയിലൂടെ.
▪ പ്രയോജനങ്ങൾ: അഗ്നിപർവ്വത ചാരവും ഉറച്ച ലാവ പാറകളും
ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ മണ്ണ് സൃഷ്ടിക്കുന്നു (ഉദാ: ഇന്ത്യയിലെ ഡെക്കാൻ പ്രവിശ്യ). ഇവ
ഭൗമതാപോർജ്ജവും ധാതുക്കളും പുറത്തുവിടുന്നു.
ഭൂകമ്പങ്ങളും സുനാമിയും
• ഭൂകമ്പങ്ങൾ:
ആസ്തിനോസ്ഫിയറിന് മുകളിലൂടെ തെന്നി നീങ്ങുന്ന ശിലാമണ്ഡല ഫലകങ്ങൾക്കിടയിലെ
ഘർഷണം മൂലം ഉണ്ടാകുന്നു. ഊർജ്ജം ഭൂകമ്പ തരംഗങ്ങളായി പെട്ടെന്ന്
പുറത്തുവിടുന്നു.
◦ ഫോക്കസ് (ഹൈപ്പോസെന്റർ): ഭൂമിക്കുള്ളിൽ ഊർജ്ജം പുറത്തുവിടുന്ന സ്ഥലം.
◦ എപ്പിസെന്റർ: ഫോക്കസിന് നേരെ മുകളിലുള്ള ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തിലെ സ്ഥലം, ഭൂകമ്പ തരംഗങ്ങൾ ആദ്യം ഇവിടെയെത്തുന്നു.
◦ അളവ്: തീവ്രത റിക്ടർ സ്കെയിൽ അല്ലെങ്കിൽ മൊമെന്റ് മാഗ്നിറ്റ്യൂഡ് സ്കെയിൽ ഉപയോഗിച്ച് ഒരു സീസ്മോഗ്രാഫ് വഴി അളക്കുന്നു.
◦ ദുർബലത: ഹിമാലയൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഭൂകമ്പ സാധ്യത വളരെ കൂടുതലാണ്.
• സുനാമി: സമുദ്രത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിലുണ്ടാകുന്ന ശക്തമായ
ഭൂകമ്പങ്ങൾ (അല്ലെങ്കിൽ അഗ്നിപർവ്വത സ്ഫോടനങ്ങൾ/ഉൽക്കാപതനങ്ങൾ)
മൂലമുണ്ടാകുന്ന ഭീമാകാരവും വിനാശകരവുമായ തിരമാലകൾ. തീരപ്രദേശങ്ങളെയാണ്
പ്രധാനമായും ബാധിക്കുന്നത്. നിരീക്ഷണത്തിനായി DART പോലുള്ള ആധുനിക
സംവിധാനങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ബാഹ്യജനകീയ ചലനങ്ങളും വൻതോതിലുള്ള ശിലാചലനവും
ബാഹ്യ ശക്തികൾ അപക്ഷയം, അപരദനം, നിക്ഷേപണം, വൻതോതിലുള്ള ശിലാചലനം എന്നിവയ്ക്ക് കാരണമാകുന്നു.
• അപക്ഷയം (Weathering): ബാഹ്യ ശക്തികൾ കാരണം പാറകളുടെ ഭൗതികമായ വിഘടനമോ രാസപരമായ വിഘടനമോ സംഭവിക്കുന്നത്.
◦ തരം: ഭൗതികം (താപനില വ്യതിയാനം, വെള്ളം
തണുത്തുറയുന്നത്), രാസപരം (വെള്ളം, ഓക്സിജൻ, CO2 എന്നിവയുമായുള്ള
പ്രതിപ്രവർത്തനങ്ങൾ), ജൈവികം (ചെടികളുടെ വേരുകൾ, മൃഗങ്ങളുടെ മാളങ്ങൾ).
◦ പ്രയോജനങ്ങൾ: മണ്ണിന്റെ രൂപീകരണത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു, ധാതുക്കളെ വേർതിരിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു, ഖനനം സുഗമമാക്കുന്നു.
• വൻതോതിലുള്ള ശിലാചലനം (Mass Wasting):
ഗുരുത്വാകർഷണത്തിന്റെ നേരിട്ടുള്ള സ്വാധീനത്തിൽ പാറക്കഷണങ്ങളോ മണ്ണോ
ചരിവിലൂടെ താഴേക്ക് നീങ്ങുകയോ വീഴുകയോ ചെയ്യുന്നത്. ഇതിൽ മണ്ണിടിച്ചിലും
ഉരുൾപൊട്ടലും ഉൾപ്പെടുന്നു.
◦ ഉരുൾപൊട്ടൽ: പാറക്കഷണങ്ങളും മണ്ണും വെള്ളവുമായി കലർന്ന്
കുത്തനെയുള്ള ചരിവിലൂടെ പെട്ടെന്ന് താഴേക്ക് നീങ്ങുന്നത്.
പശ്ചിമഘട്ടത്തിലും ഹിമാലയത്തിലും ഇത് സാധാരണമാണ്.
◦ പ്രേരക ഘടകങ്ങൾ: കനത്ത മഴ, മേഘവിസ്ഫോടനം, അശാസ്ത്രീയമായ ഖനനം അല്ലെങ്കിൽ കുത്തനെയുള്ള ചരിവുകളിലെ നിർമ്മാണം.
◦ മണ്ണിനടിയിലൂടെയുള്ള ഒഴുക്ക് (Soil Piping): വെട്ടുകല്ലിന് താഴെയുള്ള കളിമൺ അടിമണ്ണ് വെള്ളത്താൽ നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ട് ഭൂഗർഭ ചാലുകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നത്.
• ദുരന്ത നിവാരണം (കേരളം): SMS, സൈറൺ ലൈറ്റുകൾ വഴി
പൊതുജനങ്ങൾക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകാൻ കേരളം 'കവചം' (KaWaCHam) എന്ന സംയോജിത
ദുരന്ത മുന്നറിയിപ്പ് സംവിധാനം ഉപയോഗിക്കുന്നു.
അദ്ധ്യായം 7: ഇന്ത്യൻ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥ: വളർച്ചയും പരിവർത്തനവും
സാമ്പത്തിക വളർച്ച, വികസനം എന്നീ ആശയങ്ങൾ, ഇന്ത്യയുടെ ആസൂത്രണ തന്ത്രങ്ങൾ, വിജ്ഞാന സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയിലേക്കുള്ള മാറ്റം എന്നിവ ഈ അധ്യായം വിശദീകരിക്കുന്നു.
സാമ്പത്തിക വളർച്ച (പരിമാണപരമായ മാറ്റം)
• നിർവചനം:
ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ മൊത്ത ആഭ്യന്തര ഉൽപ്പാദനത്തിൽ (GDP) മുൻ വർഷത്തെ
അപേക്ഷിച്ച് ഉണ്ടാകുന്ന വർദ്ധനവ്. ഒരു രാജ്യത്തിനകത്ത് ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന
സാധനങ്ങളുടെയും സേവനങ്ങളുടെയും പണപരമായ മൂല്യമാണ് GDP.
• അളവ്: സാമ്പത്തിക വളർച്ചാ നിരക്ക് (GDP-യിലെ ശതമാന വർദ്ധനവ്).
• പ്രതിശീർഷ വരുമാനം (PCI): ദേശീയ വരുമാനത്തെ (NI)
ജനസംഖ്യ കൊണ്ട് ഹരിച്ചാണ് ഇത് കണക്കാക്കുന്നത്. സാമ്പത്തിക വളർച്ചയുടെ
സൂചകമായും സമ്പദ്വ്യവസ്ഥകളെ തരംതിരിക്കാനും (ലോക ബാങ്ക് വിഭാഗങ്ങൾ:
താഴ്ന്ന, ഇടത്തരം, ഉയർന്ന വരുമാനം) ഉപയോഗിക്കുന്നു.
◦ പരിമിതി: PCI ഒരു ശരാശരി മാത്രമാണ്, ഇത് അസമത്വത്തെയോ സമ്പത്തിന്റെ വിതരണത്തെയോ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നില്ല.
സാമ്പത്തിക വികസനം (ഗുണപരമായ മാറ്റം)
• നിർവചനം:
വരുമാനം, വിദ്യാഭ്യാസം, അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ എന്നിവയിലെ വളർച്ചയിലൂടെ
ജനങ്ങളുടെ ജീവിത നിലവാരവും സാമ്പത്തിക ക്ഷേമവും മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നത്.
സാമ്പത്തിക വളർച്ച എല്ലാവർക്കും പ്രയോജനപ്പെടുമ്പോൾ, അടിസ്ഥാന ജീവിത
സാഹചര്യങ്ങൾ മെച്ചപ്പെടുമ്പോൾ ഇത് സംഭവിക്കുന്നു.
• വികസന സൂചികകൾ:
◦ മാനവ വികസന സൂചിക (HDI): ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ (UNDP)
വികസിപ്പിച്ചത്. മൂന്ന് ഘടകങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി കണക്കാക്കുന്നു:
ആയുർദൈർഘ്യം, സാക്ഷരത/സ്കൂൾ പ്രവേശന നിരക്ക് (അറിവ്), പ്രതിശീർഷ വരുമാനം
(GNI). 0 മുതൽ 1 വരെയുള്ള സ്കോറുകൾ രാജ്യങ്ങളെ നാല് വികസന വിഭാഗങ്ങളായി
തരംതിരിക്കുന്നു.
◦ ഭൗതിക ജീവിത ഗുണനിലവാര സൂചിക (PQLI): മോറിസ് ഡേവിഡ്
മോറിസ് (1979) വികസിപ്പിച്ചത്. മൂന്ന് സൂചികകളുടെ ശരാശരിയായി
കണക്കാക്കുന്നു: അടിസ്ഥാന സാക്ഷരതാ സൂചിക (BLI), ശിശുമരണ നിരക്ക് സൂചിക
(IMI), ആയുർദൈർഘ്യ സൂചിക (LEI).
◦ സുസ്ഥിര വികസന ലക്ഷ്യ സൂചിക (SDGI): 17 സുസ്ഥിര വികസന ലക്ഷ്യങ്ങൾ (SDGs) കൈവരിക്കുന്നതിനുള്ള ശ്രമങ്ങളെ വിലയിരുത്തുന്നു. ഇന്ത്യയിൽ നീതി ആയോഗ് തയ്യാറാക്കുന്നു.
ആസൂത്രണവും സാമ്പത്തിക പരിഷ്കാരങ്ങളും
• ആസൂത്രണ ലക്ഷ്യങ്ങൾ:
ഇന്ത്യ ഒരു മിശ്ര സമ്പദ്വ്യവസ്ഥാ മാതൃക സ്വീകരിച്ചു. വളർച്ച, നവീകരണം,
സ്വാശ്രയത്വം (വിദേശ ആശ്രിതത്വം കുറയ്ക്കൽ), തുല്യത എന്നിവയായിരുന്നു
ആസൂത്രണത്തിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ.
◦ പ്രധാന വ്യക്തികൾ: എം. വിശ്വേശ്വരയ്യ (ഇന്ത്യൻ സാമ്പത്തികാസൂത്രണത്തിന്റെ പിതാവ്); പി.സി. മഹലനോബിസ് (ഇന്ത്യയിലെ പഞ്ചവത്സര പദ്ധതിയുടെ ശില്പി).
• നീതി ആയോഗ്: 2015 ജനുവരി 1-ന് ആസൂത്രണ കമ്മീഷന് പകരമായി
നിലവിൽ വന്നു. വികസന കാഴ്ചപ്പാട് രൂപീകരിക്കുക, എല്ലാവരെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന
വളർച്ച പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക, ആഗോളതലത്തിൽ സഹകരിക്കുക എന്നിവ
ലക്ഷ്യമിടുന്നു.
• 1991-ലെ സാമ്പത്തിക പരിഷ്കാരം: ഉയർന്ന ധനക്കമ്മി,
പൊതുമേഖലയുടെ കാര്യക്ഷമതയില്ലായ്മ, 1990-ലെ ഗൾഫ് യുദ്ധ പ്രതിസന്ധി,
ലോകബാങ്ക്/IMF നിബന്ധനകൾ എന്നിവ കാരണം ആരംഭിച്ചു.
◦ മാറ്റം: സർക്കാർ നിയന്ത്രണത്തിൽ നിന്ന് (ലൈസൻസ്, പെർമിറ്റ്, ക്വാട്ട) LPG-യിലേക്ക് (ഉദാരവൽക്കരണം, സ്വകാര്യവൽക്കരണം, ആഗോളവൽക്കരണം) മാറി.
◦ ഉദാരവൽക്കരണം: വ്യാവസായിക, സാമ്പത്തിക, വ്യാപാര മേഖലകളിലെ നിയന്ത്രണങ്ങൾ ലഘൂകരിക്കൽ.
◦ സ്വകാര്യവൽക്കരണം: പൊതുമേഖലയുടെ പങ്ക് കുറയ്ക്കൽ, പ്രധാനമായും ഓഹരി വിറ്റഴിക്കൽ വഴി.
◦ ആഗോളവൽക്കരണം: ലോക വ്യാപാര സംഘടന (WTO) നിയന്ത്രിക്കുന്ന, ബഹുരാഷ്ട്ര കമ്പനികൾ (MNCs) നയിക്കുന്ന ആഗോള സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയുമായുള്ള സംയോജനം.
വ്യാവസായിക വിപ്ലവങ്ങളും വിജ്ഞാന സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയും
• വ്യാവസായിക വിപ്ലവങ്ങൾ:
ആവിയന്ത്രം (ഒന്നാം), വൈദ്യുതി (രണ്ടാം), ഓട്ടോമേഷൻ/ഇലക്ട്രോണിക്സ്
(മൂന്നാം), നൂതന സാങ്കേതികവിദ്യകൾ/IoT (നാലാം), നിലവിലെ മനുഷ്യകേന്ദ്രീകൃത
സമീപനം (അഞ്ചാം) എന്നിങ്ങനെ പുരോഗമിച്ചു.
• വിജ്ഞാന സമ്പദ്വ്യവസ്ഥ: അറിവും വിവരങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച്
അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിക്കുന്ന ഒരു സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥ. ഇതിന് ത്വരിതഗതിയിലുള്ള
ഗവേഷണം, നവീകരണം, നൈപുണ്യ വികസനം എന്നിവ ആവശ്യമാണ്.
◦ ഇന്ത്യയിലെ ഉദാഹരണങ്ങൾ: അഗ്രി ടെക് (ഡ്രോണുകൾ, സെൻസറുകൾ ഉപയോഗിച്ച്), ഇൻഡസ്ട്രി 4.0 (ഫാക്ടറികളിലെ ഓട്ടോമേഷൻ, AI).
• കേരള വിജ്ഞാന സംരംഭങ്ങൾ: ഡിജിറ്റൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ്
കേരള, K-DISC, കേരള സ്റ്റാർട്ടപ്പ് മിഷൻ (KSUM) തുടങ്ങിയ സ്ഥാപനങ്ങളിലൂടെ
ഒരു വിജ്ഞാന സമൂഹമായി മാറാൻ കേരളം ലക്ഷ്യമിടുന്നു.
അദ്ധ്യായം 8: സുസ്ഥിരതയിലേക്ക്
വിഭവങ്ങളുടെ വർഗ്ഗീകരണം, പ്രാധാന്യം, ഫോസിൽ ഇന്ധനങ്ങളുടെ ശോഷണം മൂലമുണ്ടാകുന്ന ഊർജ്ജ പ്രതിസന്ധി, സുസ്ഥിര വികസനത്തിന്റെ ആവശ്യകത എന്നിവയിൽ ഈ അധ്യായം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു.
വിഭവ വർഗ്ഗീകരണം
ഒരു വിഭവം മനുഷ്യന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നതും സാങ്കേതികമായി സാധ്യമായതും സാംസ്കാരികമായി സ്വീകാര്യമായതുമായിരിക്കണം.
• ഉത്ഭവത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി: ജൈവ (ജീവനുള്ളവ: സസ്യങ്ങൾ, മൃഗങ്ങൾ, മനുഷ്യർ), അജൈവ (നിർജ്ജീവ വസ്തുക്കൾ: ധാതുക്കൾ).
• പുതുക്കാവുന്നതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി:
◦ പുതുക്കാവുന്നവ: തുടർച്ചയായി ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുകയോ പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യുന്നവ (ഉദാ: സൂര്യപ്രകാശം, കാറ്റ്).
◦ പുതുക്കാനാവാത്തവ: ഉപയോഗിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് ശേഖരം കുറയുന്നവ (ഉദാ: ധാതുക്കൾ, ഫോസിൽ ഇന്ധനങ്ങൾ).
• ഉടമസ്ഥതയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി: വ്യക്തിഗതം, സാമൂഹികം, ദേശീയ
(ഉദാ: 12 നോട്ടിക്കൽ മൈൽ വരെയുള്ള സമുദ്രം), അന്തർദേശീയ (ഉദാ: 200
നോട്ടിക്കൽ മൈലിനപ്പുറമുള്ള സമുദ്രവിഭവങ്ങൾ).
• വികസനത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി: സാധ്യതയുള്ള വിഭവങ്ങൾ
(കണ്ടെത്തിയെങ്കിലും കാര്യമായി ഉപയോഗിക്കാത്തവ, ഉദാ: രാജസ്ഥാനിലെ
സൗരോർജ്ജം/കാറ്റ്), വികസിത വിഭവങ്ങൾ (അളവും ഗുണവും സർവേ ചെയ്ത്, ആവശ്യമായ
സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിച്ച് ഉപയോഗിക്കുന്നവ).
• സ്റ്റോക്കുകളും കരുതൽ ശേഖരവും: സ്റ്റോക്കുകൾ എന്നാൽ
ഉചിതമായ സാങ്കേതികവിദ്യ ലഭ്യമല്ലാത്ത വസ്തുക്കളാണ് (ഉദാ: ഹൈഡ്രജൻ
ഊർജ്ജമായി). കരുതൽ ശേഖരം എന്നാൽ നിലവിലുള്ള സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിച്ച്
ലഭ്യമായതും എന്നാൽ ഭാവിയിലെ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി മാറ്റിവച്ചതുമായ വിഭവങ്ങളാണ്.
ധാതു, ഊർജ്ജ വിഭവങ്ങൾ
• ധാതുക്കൾ:
നിശ്ചിത രാസ/ഭൗതിക ഗുണങ്ങളുള്ള, പ്രകൃതിദത്തമായി കാണപ്പെടുന്ന
പദാർത്ഥങ്ങൾ. സാമ്പത്തിക വളർച്ചയ്ക്കും സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ വികസനത്തിനും ഇവ
ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്തതാണ്.
◦ അയിരുകൾ: ലോഹങ്ങൾ ലാഭകരമായി വേർതിരിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയുന്ന ഭൗമ വസ്തുക്കൾ (ഉദാ: ഇരുമ്പിന് ഹെമറ്റൈറ്റ്).
◦ തരം: ലോഹം (ഇരുമ്പ്, ചെമ്പ്, അലുമിനിയം), അലോഹം (ജിപ്സം, ചുണ്ണാമ്പുകല്ല്).
◦ വിതരണം: ഇരുമ്പ് (ഓസ്ട്രേലിയ, ബ്രസീൽ, റഷ്യ); ചെമ്പ് (ചിലി ലോകത്തെ മുൻനിരയിലാണ്).
• ഊർജ്ജ വിഭവങ്ങൾ: താപം ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കാനോ വസ്തുക്കളെ ചലിപ്പിക്കാനോ വൈദ്യുതി ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കാനോ കഴിയുന്ന പദാർത്ഥങ്ങൾ.
◦ ഫോസിൽ ഇന്ധനങ്ങൾ (പുതുക്കാനാവാത്തവ/പാരമ്പര്യം):
▪ കൽക്കരി: താപവൈദ്യുത നിലയങ്ങളിലും ലോഹനിർമ്മാണത്തിലും ഉപയോഗിക്കുന്നു.
▪ പെട്രോളിയം ('കറുത്ത സ്വർണ്ണം'): വ്യാവസായിക വിപ്ലവം
മുതൽ പ്രാഥമിക ഇന്ധനം. ഗതാഗതം, ലൂബ്രിക്കന്റുകൾ, ആയിരക്കണക്കിന്
പെട്രോകെമിക്കൽ ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.
സുസ്ഥിര ബദലുകൾ
വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന
ഊർജ്ജ ആവശ്യം പുതുക്കാനാവാത്ത ഫോസിൽ ഇന്ധനങ്ങളിൽ സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തുന്നു.
ഇത് ഒരു ഊർജ്ജ പ്രതിസന്ധിക്കും പരിസ്ഥിതി നാശത്തിനും ഇടയാക്കും.
• പാരമ്പര്യേതര/പുതുക്കാവുന്ന ഊർജ്ജ സ്രോതസ്സുകൾ: ധാരാളമായി ലഭ്യമാണ്, മലിനീകരണ രഹിതമാണ്, ഭാവിക്കായി അത്യാവശ്യമാണ്.
◦ സൗരോർജ്ജം: ഫോട്ടോവോൾട്ടായിക്, സോളാർ തെർമൽ വഴികൾ ഉപയോഗിച്ച് ശേഖരിക്കുന്നു (ഉദാ: ഭദ്ല സോളാർ പാർക്ക്).
◦ കാറ്റിൽ നിന്നുള്ള ഊർജ്ജം: കാറ്റിന്റെ ഗതികോർജ്ജം വൈദ്യുതിയാക്കി മാറ്റുന്നു.
◦ ഭൗമതാപോർജ്ജം: ഭൂമിയുടെ ഉൾഭാഗത്തുനിന്നുള്ള താപം വൈദ്യുതോർജ്ജമാക്കി മാറ്റുന്നു.
◦ വേലിയോർജ്ജം: സമുദ്രത്തിലെ വേലിയേറ്റ ചലനം ടർബൈനുകൾ കറക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
◦ ബയോ എനർജി: ജൈവവസ്തുക്കളിൽ നിന്നും മാലിന്യങ്ങളിൽ നിന്നും ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന ഊർജ്ജം.
◦ ഹൈഡ്രജൻ ഊർജ്ജം: സാധ്യതയുള്ള ശുദ്ധമായ ഇന്ധന സ്രോതസ്സ്; കത്തുമ്പോൾ നീരാവി മാത്രം പുറത്തുവിടുന്നു.
സംരക്ഷണവും സുസ്ഥിര വികസനവും
• വിഭവ സംരക്ഷണം: വിഭവങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധാപൂർവമായ ഉപയോഗം, ഭാവി തലമുറകൾക്ക് ലഭ്യത ഉറപ്പാക്കൽ, ഭൂമിയുടെ സ്വയം പുനരുജ്ജീവന ശേഷി സംരക്ഷിക്കൽ.
• സുസ്ഥിര വികസനം: ഭാവി തലമുറകളുടെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റാനുള്ള കഴിവിൽ വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യാതെ ഇന്നത്തെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്ന വികസനം.
• ആഗോള നാഴികക്കല്ലുകൾ: ഈ ആശയം ആദ്യമായി നിർദ്ദേശിച്ചത്
ബ്രണ്ട്ലാൻഡ് കമ്മീഷൻ റിപ്പോർട്ട് (1987) ആണ്. 1992-ലെ റിയോ ഡി ജനീറോ ഭൗമ
ഉച്ചകോടി 21-ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ സുസ്ഥിര വികസനത്തിനായി അജണ്ട 21 അംഗീകരിച്ചു